หลี่เย่รู้จักหยางโส่วเลี่ยงผู้นี้ดี
เดิมทีเขาเป็นอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาของหวังเซียนจือ ภายหลังยอมสวามิภักดิ์ต่อกองทัพถัง อาศัยเส้นสายของหยางฟู่กวง เจียนจวินสื่อ (ขุนนางกำกับทัพ)ในเวลานั้น จนหยางฟู่กวงรับเขาเป็นบุตรบุญธรรม จากนั้นจึงพาเข้ามาคลุกคลีอยู่ในกองทัพเสินเช่อ
หลังหยางฟู่กวงสิ้นชีวิต เขาจึงเปลี่ยนไปติดตามหยางฟู่กงอย่างสมเหตุสมผล
หลังเหตุวุ่นวายครั้งนี้ เถียนลิ่งจือหมดอำนาจลงอย่างสิ้นเชิง หยางฟู่กงขึ้นมามีอำนาจแทน ย่อมคิดขยายกำลังของตนเป็นธรรมดา
จึงคิดส่งหยางโส่วเลี่ยงออกไปดำรงตำแหน่งเจี๋ยตู้สื่อซานหนานซีเต้า ซึ่งก็คือเมืองซิงหยวนที่พวกเขาเคยพำนักอยู่ก่อนหน้านี้ นับเป็นหนึ่งในพื้นที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดที่ยังอยู่ภายใต้การควบคุมของราชสำนักในเวลานี้
ทั้งยังเชื่อมต่อกับเจียงหลิงได้ อีกทั้งมีเส้นทางการค้าทางบก
ก่อนหน้านี้หลี่เย่ได้รู้ความคิดของหยางฟู่กงมาบ้างแล้วจากเว่ยจวง จึงเป็นฝ่ายเชื้อเชิญอีกฝ่ายก่อน
“แม่ทัพหยาง เชิญเข้ามาสนทนาข้างในเถิด!”
แม้หยางโส่วเลี่ยงจะวางอำนาจบาตรใหญ่ในกองทัพเสินเช่อมาโดยตลอด ถึงขั้นไม่เห็นแก่หน้าหลี่เม่าเจินกับหยางเซิ่ง แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าหลี่เย่ เขาย่อมไม่กล้าวางท่า กลับยิ้มประจบและค้อมตัวหลีกทางให้ครั้งแล้วครั้งเล่า
หลี่เย่เห็นท่าทีของอีกฝ่ายก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ทว่าไม่ได้กล่าวอะไร
เมื่อหลี่เย่ค่อย ๆ กลมกลืนเข้ากับยุคสมัยนี้มากขึ้น แม้จะคุ้นชินกับท่วงท่าของผู้มีอำนาจแล้ว แต่เมื่อเห็นยอดคนแห่งยุคนี้อยู่รายรอบจนชินตา เขากลับไม่ชอบพวกประจบสอพลอนัก
หลังหยางโส่วเลี่ยงเดินตามเข้าไป หลี่เย่พลันเหลือบเห็นรถม้าปิดทึบอีกสี่ห้าคันตรงปากประตู เมื่อดูจากรอยล้อแล้ว เกรงว่าจะบรรทุกสิ่งของมาไม่น้อย รูปแบบของรถเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ของที่เขานำมาเอง
บ่าวรับใช้หลายคนที่หยางโส่วเลี่ยงพามากำลังทยอยยกหีบเข้าไปทีละใบ