ช่วงที่ฉีฉีอายุได้สองเดือน นิสัยเริ่มเห็นเค้าลางชัดขึ้น
เด็กน้อยราศีสิงห์ สืบทอดนิสัยอาชีพของคุณพ่อคุณแม่มาเต็ม ๆ เรื่องความสะอาดเคร่งเครียดมาก
ตอนกลางคืนหลับแล้ว ไม่ร้องไม่งอแงก็ยังดี
แต่ตอนกลางวัน ขอแค่ตัวสกปรกนิดหน่อย เขาก็จะงอแงให้สวี่อู้มาปลอบ เอาแต่ใจมาก
ลูกเป็นเด็กที่ต้องการการดูแลสูง พ่อของเด็กก็อดไม่พอใจไม่ได้
ซ่งถิงซีทนอยู่ได้เดือนกว่า ๆ กับซ่งจี๋สวี่ ในที่สุดพอลูกอายุสามเดือนก็ทนไม่ไหว
"ไป พาพวกเราไปเที่ยว" เช้าตรู่เจ็ดโมงของปลายเดือนตุลาคม ข้างนอกฟ้ายังไม่สว่าง ตอนที่สวี่อู้ถูกซ่งถิงซีดึงตัวขึ้นมา สมองยังมึนงงอยู่เลย
"...ไปไหน?"
"ใส่เสื้อผ้า ไปถึงก็รู้เอง"
เครื่องบินสามชั่วโมง
ตอนที่มองผ่านเมฆเห็นพื้นที่สีขาวกว้างใหญ่บนพื้นดิน สวี่อู้ก็เดาออก
"ตะวันออกเฉียงเหนือ?"
ซ่งถิงซีเลิกคิ้ว: "เธอไม่ใช่เหรอว่าอยากดูหิมะ?"
ลาคลอด ทำให้คุณหมอสวี่ที่ชีวิตเร่งรีบมาโดยตลอดได้มีโอกาสใช้ชีวิตช้าลงสักสองสามเดือน
ไม่กี่เดือนมานี้ คุณหมอสวี่ติดใจการเสพคลิปสั้นมาก
ช่วงสองปีที่ผ่านมาการท่องเที่ยวภาคตะวันออกเฉียงเหนือมาถึงยุคเฟื่องฟู บนอินเทอร์เน็ตเต็มไปด้วยโฆษณาประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวของสามมณฑลตะวันออกเฉียงเหนือ
สวี่อู้พูด: "ฉันก็แค่พูดเล่นไปงั้นแหละ"
ซ่งถิงซีหยิบเสื้อกันหนาวที่เตรียมไว้แล้วออกมาห่มให้สวี่อู้มิดชิดตั้งแต่หัวจรดเท้า "ไม่ต้องพูดเล่นก็ได้ อยากไปก็ไปได้เลย"
"อาชีพห้ามเธอไม่ได้ ฐานะคุณแม่ก็ยิ่งห้ามเธอไม่ได้"
สองคนลุกขึ้นเดินลงเครื่องบิน
อากาศหนาวของตะวันออกเฉียงเหนือพัดเข้าหน้าพร้อมกับเกล็ดน้ำแข็ง หวานซาบซ่า
สวี่อู้อ้าปาก ยังไม่ทันได้พูด ก็พ่นไอขาวออกมาก่อน