คุณผู้อ่านที่รัก เรื่องเสริมของลั่วกับเจียงเป็นวรรณกรรมพี่สะใภ้-น้องเขยค่า~ เริ่มจากร่างกายก่อนแล้วค่อยเข้าถึงหัวใจ
ภายนอกเป็นหมาน้อยตัวสดใส แท้จริงเป็นผีเปียกชื้นหม่นหมอง X สาวน้อยผู้กล้ารักกล้าชิง ตรงไปตรงมา
------
สนามบินช่วงตรุษจีนคนแน่นไปหมด
คิดว่าหลีกเลี่ยงวันหยุดตามกฎหมายแล้วจะดีขึ้น แต่พอมาถึงสนามบิน เจียงซื่อเยี่ยนถึงได้รู้ว่าตนเองมองข้ามจุดหนึ่งไป นั่นคือ ช่วงนี้คนที่บินไปซานย่า ส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ
ปู่ย่าตายายทั้งหลายไม่ต้องไปทำงานเป็นวัวเป็นควายให้ใครนี่นา
กระเป๋าใส่โน้ตบุ๊กบนที่วางแขนถูกคุณลุงที่เดินผ่านปัดตกเป็นครั้งที่สาม เจียงซื่อเยี่ยนก็ได้แต่ถอนหายใจ
ด้านหลังห้องโดยสาร เสียงพูดคุยปนกับเสียงไอไม่ขาดระยะ เธอรู้สึกว่าอีกไม่กี่วินาทีหัวตัวเองจะระเบิด
หยิบหูฟังออกมาจากกระเป๋า แล้วใส่
ในกลุ่มครอบครัวมีข้อความสิบกว่าข้อความ
มีของเจียงผู้เฒ่า ของคุณนายเจ้า และของน้าสาวของเธอ
หัวข้อสนทนาของทุกคนมีเพียงเรื่องเดียว คือหาคู่ดูตัวให้เธอ
น้า: [รูปภาพ]
น้า: [ที่รัก หนุ่มคนนี้หน้าตาตามที่หลานต้องการไหม? นายแบบนะ! ดูความสูง ขายาว กล้ามท้องแปดลอนสิ!]
ตั้งแต่เธอเลิกกับแฟนแล้วกลับเมืองไทยเมื่อครึ่งปีก่อน การหาผู้ชายใหม่ให้เธอก็กลายเป็นภารกิจเดียวของครอบครัว
น้าสาวพูดแบบนี้ “เลิกกับแฟนแล้วไม่หาคนใหม่ ก็เหมือนกับการอยู่เป็นหม้ายให้แฟนเก่า”
“หลานสาวเราสาวสวยอายุยังน้อย น้าจะไม่มีทางยอมให้หลานเป็นคนแก่อยู่คนเดียวเด็ดขาด!”