พยาบาลสองคนตกใจแทบกระโดด: "...หัวหน้า"
"คุยอะไรกันอยู่หรือ?" ซ่งถิงซียิ้มอย่างสุภาพ
พยาบาลสองคนสบตากัน แล้วส่ายหน้าอย่างกับลูกตุ้ม "ไม่...ไม่มีอะไร"
ซ่งถิงซีไม่ได้ซักถามต่อ เดินจากไป
พอเขาหายไป พยาบาลทั้งสองถอนหายใจยาว "รู้งี้พูดในกรุ๊ปดีกว่า"
"ไม่เป็นไรหรอก เห็นหัวหน้าท่าทางแบบนั้น พรุ่งนี้พี่ฉวี่มาถึง ให้พี่ฉวี่ช่วยพูดดี ๆ ให้ก็ได้..."
-
"คุณฉวี่สนิทกับพยาบาลมากหรือ?"
ถูกหัวหน้าโทรตามมากลางดึก หลี่ฮ่าวคิดว่าตัวเองคงนอนหลับไปจนพลาดสายเรียกฉุกเฉิน พอรู้ว่าคนไข้ตายเพราะเขาไม่ได้รับสาย เขาคงต้องไปนอนคุกแน่ ๆ
ปรากฏว่าแค่ถามเรื่องคุณฉวี่
ทำเอาความดันหลี่ฮ่าวพุ่งไป 160 เลยทีเดียว
เดาไม่ออกว่าซ่งถิงซีหมายความว่ายังไง หลี่ฮ่าวเหลือบมองอย่างระวัง "น่าจะสนิทกันอยู่นะครับ"
หลี่ฮ่าวคิดในใจ ใครก็เห็นว่าคุณฉวี่มีความคิดยังไงกับคุณ อย่าบอกนะว่าคุณไม่รู้
ปรากฏว่าซ่งถิงซีไม่รู้จริง ๆ
เขาถามประโยคถัดมา "ช่วงนี้คุณฉวี่มาศัลยกรรมหัวใจทุกวัน ไม่ใช่เพื่อคนไข้เตียง 16 หรือ?"
"พูดแบบนี้ได้ไงครับ..." หลี่ฮ่าวขำจนพูดไม่ออก
"คนไข้เตียง 16 อยู่ห้องไอซียู ถ้าคุณฉวี่จะวิ่ง ก็ต้องวิ่งไปไอซียูสิครับ"
อ้อ อย่างนี้นี่เอง
ซ่งถิงซีนิ่งคิดอยู่สองสามวินาที
นึกถึงที่สวี่อู้เคยถามถึงฉวี่ซานหรง เขาพยักหน้า แล้วลุกขึ้น
"โอเค ฉันเข้าใจแล้ว"
"ออกไปแล้วช่วยปิดประตูให้หน่อย"
สวี่อู้เพิ่งจะหลับได้ไม่นาน ก็ถูกเสียงเคาะประตูของซ่งถิงซีปลุกให้ตื่น