ผ้าที่บางเบา
ด้วยความสูงที่ต่างกัน สวี่อู้ต้องเขย่งปลายเท้า เธอสัมผัสได้ชัดเจนถึงความแข็งเกร่งที่แนบชิดกับท้องน้อยของเธอ
และดูท่าจะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
เสียงน้ำพุ่งในห้องน้ำช่วงหลายคืนมานี้ เธอไม่ได้ไม่ยินหู
สวี่อู้ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง "หรือว่า..." ฉันจะช่วยเธอเอง
สี่คำท้ายๆ ถูกกลืนหายไปในจุมพิตที่อบอวลไปด้วยกลิ่นเหล้า
"จุ๊ๆ"
ซ่งถิงซีดันเธอลงบนโต๊ะตรงๆ
มือคว้าเอวของเธอไว้ ไม่ให้เธอถอยหลังแม้ก้าวเดียว
จุมพิตหล่นลงมา
จุมพิตของเขาแข็งกร้าวเสมอ
ทุกครั้งล้วนลึกและหนักหน่วง แต่ริมฝีปากและลิ้นกลับนุ่มนวลเป็นพิเศษ
กลิ่นเหล้าพันเกี่ยวกับกลิ่นของเธอ วนเวียนไปมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
สวี่อู้ถูกจูบจนนั่งแทบไม่อยู่ หัวใจเต้นรัว
ความรู้สึกนั้น ราวกับความแห้งแล้งและดุร้ายที่นิ่งสงบมาตลอดฤดูหนาวในอก ถูกประกายไฟเล็กๆ ตกใส่โดยไม่ตั้งใจ
ชั่วพริบตาก็ลุกโชนเป็นไฟป่า
มาแรงจนกลั้นไม่อยู่
ทุกที่ที่จุมพิตผ่าน ผิวหนังสั่นสะท้านเป็นระลอก
วินาทีก่อนจะขาดอากาศหายใจ สวี่อู้ยื่นมือผลักเขาออก
ร่างชายหนุ่มชะงัก มือยันอยู่บนโต๊ะ
ภายใต้คอเสื้อเชิ้ตที่เปิดออก อกหนาเป็นคลื่นร้อนพลุ่งพล่าน ขึ้นลงอย่างรุนแรง
ในความมืด ประสาทสัมผัสทั้งหมดถูกขยายอย่างไร้ขีดจำกัด
เสียงหายใจหอบหนักที่ซ่งถิงซีกลั้นไว้ไม่อยู่
สวี่อู้ยื่นมือ ขึ้นประคองคางของเขา
เห็นดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นที่เต็มไปด้วยเปลวไฟแห่งความปรารถนาลุกโชน
คนที่จมดิ่งลงไปในตัณหา ไม่ได้มีเพียงเธอคนเดียว
เธอเงยหน้าขึ้น จูบที่ลูกกระเดือกที่ขยับขึ้นลงของเขาเบาๆ
เบามาก
ค่ำคืนมืดมิด เสียงดูดดื่มในห้องถูกกลบด้วยเสียงประทัดนอกหน้าต่าง