ช่วงสองวันสุดท้ายของการเดินทาง
ซ่งถิงซีพาสวี่อู้มาถึงค่ายฐานเอเวอเรสต์
ค่ายฐานเอเวอเรสต์ที่ความสูง 5200 เมตร
สวี่อู้คิดว่านี่คือเซอร์ไพรส์สุดท้ายที่ซ่งถิงซีเตรียมไว้ให้เธอ
"ไม่ใช่" ซ่งถิงซีดึงข้อมือสวี่อู้เข้ามา แล้วมองเธอเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่ง "สวี่อู้ ที่นี่ไม่ใช่จุดสุดท้าย"
"ยังมีอีกเหรอ?" สวี่อู้หันมอง
ใต้ปกเสื้อแจ็กเก็ตปีนเขาของซ่งถิงซี เผยให้เห็นร่องรอยของเนคไทเล็กน้อย
"มีอีก"
วันนี้ลมแรงมาก ผมของเขาปลิวไหวจนยุ่งเหยิงเล็กน้อย
วินาทีที่เห็นชุดสูทด้านใน สวี่อู้ก็เดาออกว่ามันคืออะไร
ขอแต่งงาน
ซ่งถิงซีจะขอเธอแต่งงานที่นี่
"งั้น... แต่งหน้านิดนึงไหม?"
สายตาของซ่งถิงซีจ้องมองเธอ เขายิ้มเล็กน้อย ยกมือขึ้นช่วยเธอเปิดเส้นผมที่ปลิวตามลม
"คุณหมอสวี่"
ซ่งถิงซีพูด "เดี๋ยวผมอยากขอคุณแต่งงานบนยอดเขา แต่งหน้านิดหน่อยนะ จะได้ถ่ายรูปออกมาสวย"
การขอแต่งงานคือเซอร์ไพรส์
แต่ในเซอร์ไพรส์ต้องไม่เจือปนความเสียดาย
เขาหวังว่าในอนาคต เมื่อสวี่อู้หวนนึกถึงวันนี้ คำแรกที่คิดถึงคือความสมบูรณ์แบบ
สถานที่ถ่ายภาพที่สมบูรณ์แบบ เครื่องแต่งกายที่สมบูรณ์แบบ เมคอัพที่สมบูรณ์แบบ
"โอเค"
วินาทีที่สวี่อู้พยักหน้า น้ำตาของเธอก็เริ่มเอ่อล้นขึ้นมาแล้ว
-
8848.86 เมตร จุดสูงสุดของโลก
ระหว่างทางที่ต้องไปหลายที่ สวี่อู้จึงไม่ได้สวมแหวนแต่งงาน
ซ่งถิงซีพกมันมาด้วย
บนยอดเขาในวันนี้มีนักท่องเที่ยวเพียงสองคน ช่างภาพและโค้ชต่างเข้าใจตรงกันถอยไปอยู่ไกลๆ