คำว่า "ที่รัก" เรียกนี้ออกมาเหมือนจะควบคุมเสียงไว้แล้ว แต่ทว่าคนแถวนั้นได้ยินกันหมด
ต่อให้ไม่ได้ยินก็ไม่เป็นไร
หลี่ฮ่าว เริ่นเสี่ยวซี เสี่ยวจาง เสี่ยวเซี่ย สี่คนนั้นใครได้ยินคนหนึ่ง ก็เท่ากับทั้งแผนกรู้กันหมดแล้ว
หัวหน้าฟางรู้สึกแค่ว่าไม่อยากดู เอาแต่ถลึงตาใส่ซ่งถิงซี บ่นว่าตัวเองไม่ชอบมั่วกับพวกคนหนุ่มสาว แล้วก็ออกไปก่อนกับหัวหน้าแผนกศัลยกรรมหัวใจหลายท่าน
หลี่ฮ่าวเป็นคนชอบสนุกอยู่แล้ว พอออกจากโรงพยาบาล ยิ่งเป็นการปลดปล่อยธรรมชาติยิ่งขึ้น
เขาหยิบการ์ดห้องที่อยากได้ออกมาจากการ์ดห้องกองหนึ่งที่แผนกต้อนรับส่งมาให้ แล้วยื่นให้ซ่งถิงซี
"ห้อง 2511 ครับ การ์ดห้องของคุณหมอสวี่กับหัวหน้าแผนก"
"...หมายความว่ายังไง?"
พอซ่งถิงซีกับสวี่อู้เข้าห้องไป พยาบาลสาว ๆ หลายคนก็พากันมาล้อมหลี่ฮ่าวด้วยความสงสัย
"ห้องนั้นมีอะไรพิเศษเหรอ?"
"มีสิ"
หลี่ฮ่าวไม่ได้ปิดบัง พูดว่า "คราวก่อนทริปทีม หัวหน้าแผนกพักห้องนั้นแหละ"
"คราวนั้นผมไปขัดจังหวะเรื่องดี ๆ ของหัวหน้าแผนกไม่ใช่เหรอ"
"คราวนี้ผมเลยสั่งให้โรงแรมเก็บห้องนั้นไว้ให้โดยเฉพาะ"
"ก็เพื่อให้หัวหน้าแผนกของเราได้กลับไปเยือนสถานที่เดิมยังไงล่ะ!"
"สมองเล็ก ๆ แบบนี้ ถ้าเอาไปใช้กับการทำงาน เมื่อก่อนนายก็เป็นหัวหน้าหลี่ได้เหมือนกันนะ!" เริ่นเสี่ยวชียกนิ้วโป้งให้หลี่ฮ่าว