ข้างล่าง แม่สามีกับลูกสะใภ้กำลังเลือกชุดแต่งงานอยู่พอดี
อยู่ดี ๆ เกิดเรื่องนี้ขึ้นมา คุณพ่อซ่งก็ไม่ค่อยเข้าใจนัก ถามว่า “เกิดเรื่องอะไรหรือ?”
ซ่งถิงซีเล่าเรื่องที่สวี่อู้สมัครแข่งขันชิงตำแหน่งครั้งนี้ให้คุณพ่อซ่งฟังอย่างย่อ ๆ
คุณพ่อซ่งได้ฟัง ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “เรื่องตอนนี้จัดการเรียบร้อยแล้วหรือ?”
“เรียบร้อยแล้วครับ”
คุณพ่อซ่งถามอีก “ให้พ่อกับแม่ไปคุยกับคนในตระกูลเวินไหม?”
ลูกไม่ปรองดองกัน ก็เป็นเพราะพ่อแม่ทำหน้าที่ไม่ดี
ที่ซ่งเหยี่ยนจื้อพูดแบบนี้ ก็คิดจะได้พบหน้ากันสักครั้ง ตระกูลเวินเกรงใจตระกูลซ่ง ต่อไปจะได้คอยควบคุมเวินอวี่ได้บ้าง
ซ่งถิงซียังคงส่ายหน้า “ไม่ต้องครับ”
“สวี่อู้ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับพวกนั้นอีกแล้ว”
“อย่างนี้นี่เอง” คุณพ่อซ่งพยักหน้า
ซ่งถิงซีพูดว่า “เพราะงั้นต้องรบกวนท่านช่วยสืบดูหน่อยครับ”
“ยังไงสตูดิโอวาดรูปก็เป็นสถานที่ที่ฟอกเงินง่ายที่สุด”
คุณพ่อซ่งไม่ได้ตอบตกลงทันที แต่ถามซ่งถิงซีว่า “เรื่องนี้สวี่อู้รู้หรือเปล่า?”
ถึงแม้จะบอกว่าไม่ยุ่งกันแล้ว แต่ลูกชายแอบทำเรื่องแบล็กเมล์แบบนี้ข้างหลัง เขากลัวว่าสวี่อู้จะถูกเบียดให้ลำบากอยู่ตรงกลาง
ซ่งถิงซี “ผมจะหาจังหวะบอกเธอเองครับ”
คุณพ่อซ่งไม่เห็นด้วยกับวิธีนี้ ส่ายหน้า “ไม่ได้ จะตัดสินใจแทนคู่ชีวิตไม่ได้”
พอเห็นท่าทีว่าซ่งถิงซีจะเถียง คุณพ่อซ่งก็เสริมว่า “แม้จะตั้งใจดีก็ไม่ได้”
ซ่งถิงซีคำพูดจะเอ่ยออกไปก็เลี้ยวโค้ง หัวเราะเบา ๆ “ไม่เป็นไรครับ เธอไม่โกรธหรอก และผมก็ทำให้เธอง้อได้ด้วย”