ล้างมือเสร็จ สวี่อู้ถึงได้รู้ว่า การล้างมือเองกับการให้คนอื่นล้างมือให้ ทรมานไม่แพ้กันเลย
เธอยืนถือผ้าเช็ดมืออยู่กับที่
ซ่งถิงซีกลับยังจะถามเธอข้างหูอีก
“คุณหมอสวี่ไม่เต็มใจหรือ?”
“งั้นช่างมันเถอะ ก็ไม่ได้เจ็บอะไรมากมาย ผู้ชายไม่เห็นต้องอ่อนแอขนาดนั้น นอนสักตื่นก็หายแล้ว”
“ไปเถอะ ไม่กดแล้ว”
น้ำเสียงนั้น ฟังดูน่าสงสารเสียยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด
สวี่อู้หายใจเข้าลึกๆ “กดสิ ฉันไปเอาน้ำร้อนมาประคบให้ก่อน แล้วค่อยกดไปพร้อมกัน”
ซ่งถิงซีได้ยินดังนั้น มุมปากที่กลั้นไว้เรียบก็ยกขึ้นทันที
“เช่นนั้นก็ลำบากคุณหมอสวี่ทำโอทีอีกแล้วนะ”
สวี่อู้: “……”
ตอนนี้เธอมองคำว่าโอทีแบบปกติไม่ได้เสียแล้ว
ใส่ถุงมือยางมาเป็นประจำ มือของซ่งถิงซีจึงขาวเป็นพิเศษ ปลายนิ้วเรียวยาว ใต้ผิวหนังเห็นเส้นเลือดสีฟ้านูนขึ้นมาเลือนราง
เป็นมือที่มีความดึงดูดทางเซ็กซ์อยู่มาก
สวี่อู้วางผ้าเปียกลงบนมือเขา ระหว่างนวดด้านในข้อมือให้เขา ก็พูดขึ้น
“ว่าแต่ วันศุกร์ฉันต้องไปธุระ ไปตรวจให้เปล่าที่อำเภอซิงหลงสามวัน จะกลับเย็นวันอาทิตย์”
“ฉันรู้แล้ว”
สวี่อู้ก้มหน้าลงนวดอย่างตั้งใจ ส่วนซ่งถิงซีก็มองเธออย่างจริงจังไม่แพ้กัน
แสงเงาโยนกะพริบตกลงใต้เปลือกตาของเธอ สั่นระริกไปมา เขากลืนน้ำลายลงครั้งหนึ่ง
สวี่อู้เงยตาขึ้น พอดีชนเข้ากับดวงตาของซ่งถิงซีที่ยังเก็บอารมณ์ไม่ทัน
“เจ็บ?” สวี่อู้ถามเขา
“ไม่” เสียงผู้ชายฟังดูแหบเล็กน้อย