จำคนผิด? จดทะเบียนผิด?
คำถามของเริ่นเสี่ยวซีคราวนี้ทำเอาสวี่อู้เองก็งงไปด้วย
เธอหันไปถามย้ำกับเริ่นเสี่ยวซี "…ป้าบอกว่าคุณหมอซ่งไม่มาเหรอ?"
สีหน้าเริ่นเสี่ยวซีเหมือนจะร้องไห้ พยักหน้า
"ใช่! แม่ฉันบอกว่า เมื่อวานบ่ายคุณหมอซ่งถูกเรียกเข้าผ่าตัดกะทันหัน ผ่าหลอดเลือดแดงใหญ่ฉีกขาด ใช้เวลาไปสิบชั่วโมง กว่าจะเสร็จก็ดึกแล้ว เช้านี้ส่งข้อความมาขอโทษแม่ฉันยกใหญ่อีกด้วย"
คุณแม่ของเริ่นเสี่ยวซีเปิดสำนักงานจัดหาคู่หลังจากเกษียณ
สวี่อู้มีเหตุผลจำเป็นต้องแต่งงานโดยเร็วในช่วงนี้พอดี
ดังนั้นเธอจึงนึกถึงคุณแม่ของเสี่ยวซีเป็นคนแรก
เป็นเพื่อนกันมานาน พอคุณแม่เสี่ยวซีได้ยินว่าสวี่อู้จะมา相亲 ก็ตบอกยืนยันทันทีว่าจะหาคนที่ดีที่สุดให้สวี่อู้แน่นอน
แถมยังถามอีกว่าสวี่อู้มีข้อกำหนดอะไรบ้าง
สวี่อู้ไม่ได้มีข้อกำหนดอะไรมาก บอกแค่ว่าขอให้อีกฝ่ายมีนิสัยดี เข้าใจว่างานเธอยุ่ง และสามารถแต่งงานได้เร็วก็พอ
ในตลาดหาคู่ อาชีพแพทย์หญิงไม่ค่อยเป็นที่นิยมนัก สวี่อู้อยากจดทะเบียนเร็วๆ จึงลดข้อกำหนดบางอย่างลง
เธอมั่นใจในสายตาการเฟ้นหาของคุณแม่เสี่ยวซี
คุณแม่เสี่ยวซีก็ไม่ทำให้ความไว้วางใจของสวี่อู้ผิดหวัง
วันรุ่งขึ้น ก็หาคู่相亲ที่เหมาะสมให้เธอจนได้
คุณแม่เสี่ยวซีเล่าให้ฟังว่า
"อีกฝ่ายแซ่ซ่ง อายุมากกว่าหนูสี่ปี เป็นหมอศัลยกรรมหัวใจที่โรงพยาบาลกลาง ทำงานสายเดียวกัน มีเรื่องคุยกันมากกว่า!"
"คนท้องถิ่น มีรถมีบ้าน พ่อแม่เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย ฐานะและนิสัยก็รับประกันได้!"
"ที่บังเอิญสุดๆ คือคุณซ่งเองก็อยากแต่งงานเร็วๆ เหมือนกัน จะนัด相亲ตอนบ่ายได้ไหม?"
ป้าจ้าวอธิบายว่าคุณหมอซ่งต้องไป出差 ถึงได้รีบร้อนขนาดนี้
ถ้าสวี่อู้ไม่มีปัญหา พวกเขาจะนัดกันที่ร้านกาแฟข้างโรงพยาบาล บ่ายสามโมง
ช่วงเวลานั้นสวี่อู้ไม่มีผ่าตัดพอดี
วางสาย เธอก็ไปขอหัวหน้าฟางลาหนึ่งชั่วโมง
หลังจากนั้น ก็คือการพบปะ และจดทะเบียน
ถ้าเริ่นเสี่ยวซีไม่ได้บอกว่าคุณหมอซ่งไม่ได้มาเลย สวี่อู้ก็ไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ
เธอทบทวนข้อมูลในหัว แล้วถามเริ่นเสี่ยวซี "คุณหมอซ่งที่ป้าแนะนำชื่อเต็มว่าอะไรนะ?"
"ซ่งจื่อเหวินไง!"
เริ่นเสี่ยวซีแทบจะร้องไห้ออกมาแล้ว "ฉันส่งให้แกทางวีแชทแล้วไม่ใช่เหรอ?"
เห็นสวี่อู้ทำหน้างง
เริ่นเสี่ยวซีถามเธอ "…แกไม่เห็นเหรอ?"
สวี่อู้ลังเลก่อนจะล้วงมือถือออกจากกระเป๋า
เมื่อวานตอนบ่ายสองโมงครึ่ง
เริ่นเสี่ยวซี 【อู้อู้ แม่ฉันลืมบอกแกทางโทรศัพท์ คุณหมอซ่งชื่อซ่งจื่อเหวินนะ】
สวี่อู้ขมวดคิ้วเล็กน้อย "ตอนนั้นฉันกำลังยุ่งเรื่องประสานเตียงให้คนไข้ฉุกเฉิน เลยไม่ได้สังเกต…"
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ
เริ่นเสี่ยวซีกระทืบเท้าด้วยความร้อนใจ "ประเด็นคือแกไปจดทะเบียนกับใครต่างหาก!"
"อู้อู้ของฉัน แกไม่ได้ถูกหลอกแต่งงานนะ!"
"ไม่ใช่หรอก" สวี่อู้ตอบหนักแน่น
"คนที่ฉันจดทะเบียนด้วยคือ… ซ่งถิงซี"
"ซ่งถิงซี? ชื่อนี้ทำไมฉันรู้สึกคุ้นๆ หว่า?"
"ช่างเถอะ ไม่สนละ แกเล่ามาก่อนว่าแกกับเขาไปจดทะเบียนกันได้ยังไง!"
จดได้ยังไง?
สวี่อู้ย้อนนึกถึงตอนบ่ายเมื่อวาน
นัดกันที่ร้านกาแฟตอนสามโมง
เพราะรับเคสฉุกเฉินกะทันหัน สวี่อู้จึงมาช้าไปยี่สิบห้านาที
ตอนมาถึงร้านกาแฟ ในร้านนอกจากพนักงานตรงเคาน์เตอร์กับพี่ส่งอาหารแล้ว ก็มีซ่งถิงซีอยู่คนเดียว
ซ่งถิงซีสวมเชิ้ต กางเกงสีดำ นั่งริมหน้าต่าง บนโต๊ะมีอเมริกาโน่เย็นหนึ่งแก้ว
ดูออกชัดเจนว่ากำลังรอใครอยู่
คู่相亲ที่คุณแม่เสี่ยวซีแนะนำดันเป็นซ่งถิงซี? สวี่อู้ประหลาดใจเล็กน้อย
สองปีก่อน เธอเคยเจอซ่งถิงซี
ที่งานประชุมวิชาการศัลยศาสตร์หัวใจและทรวงอกแบบแผลเล็กนานาชาติระดับแนวหน้า
ตอนนั้น เธอตามติดอยู่ข้างๆ อาจารย์หัวหน้าฟาง
มองซ่งถิงซีในฐานะสมาชิกของ AATS ขึ้นกล่าวบนเวที
AATS——องค์กรวิชาการด้านศัลยศาสตร์หัวใจและทรวงอกที่มีชื่อเสียงโด่งดังระดับโลก สมาชิก 1,500 คน ครอบคลุมผู้เชี่ยวชาญศัลยกรรมหัวใจชั้นนำทั่วโลก
หัวหน้าฟางเองก็เป็นหนึ่งในสมาชิกเช่นกัน
เวลาพูดถึงซ่งถิงซี น้ำเสียงเต็มไปด้วยคำชื่นชมจนปิดไม่มิด
"ในประเทศมีแค่ 20 คนที่ได้รับเลือกเข้า AATS ซ่งถิงซีอายุน้อยขนาดนี้ นับเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์เลย!"
สวี่อู้ฟังแล้ว นอกจากทึ่งก็ทึ่ง
ถ้างั้น… คนที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ก็ต้องมา相亲ด้วยเหรอ?
สวี่อู้สูดหายใจลึก เดินเข้าไป ภายใต้สายตากวาดมองของอีกฝ่าย เธอนั่งลง
"ขอโทษนะคะคุณหมอซ่ง พอดีรับเคสฉุกเฉินกะทันหัน เลยมาสาย"
สีหน้าของชายหนุ่มตรงหน้าแช่แข็งไปชั่วขณะ
ท่าทีขมวดคิ้วน้อยๆ ทำให้สวี่อู้รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย
เธอยกข้อมือดูเวลา เหลือเวลาลาอีกแค่ครึ่งชั่วโมง
ก็เลยตัดสินใจฮึดสู้ ไม่ยืดเยื้อ เข้าเรื่องตรงตัวเลย
"สวัสดีค่ะคุณหมอซ่ง ในเมื่อเราต่างก็รีบ งั้นฉันขอแนะนำตัวตรงๆ เลยนะคะ"
"ฉันชื่อสวี่อู้ อายุ 27 ปี คนเหลียนเฉิง หมออายุรศาสตร์หัวใจ เงินเดือนประมาณสองหมื่น พ่อแม่หย่ากัน ไม่กี่ปีนี้อยู่กับแม่และพ่อเลี้ยงที่จิงเป่ย์ ไม่มีรถไม่มีบ้าน แชร์ค่าบ้านกับอีกฝ่ายได้ แต่ต้องกู้ซื้อ ถ้าเงื่อนไขของฉันคุณคิดว่าโอเค ฉันหวังว่าจะแต่งงานได้เร็วที่สุด"
มุ่งเน้นประสิทธิภาพ สวี่อู้แนะนำตัวจบในรวดเดียว
ชายหนุ่มตรงหน้าไม่พูดอะไร ฟังอย่างสงบ
รอจนสวี่อู้พูดจบ ถึงเงยหน้ามองเธออยู่สองสามวินาที
ปลายนิ้วถูเบาๆ เหมือนกำลังครุ่นคิด
"คุณหมอสวี่หมายความว่าอยากแต่งงานสายฟ้าแลบงั้นเหรอ?"
"ใช่ค่ะ" สวี่อู้พยักหน้า
"ฉันงานยุ่ง เมื่อเทียบกับการเริ่มคบหาดูใจที่ผลลัพธ์ไม่แน่นอนแล้ว การแต่งงานคุ้มค่ากว่า"
ไม่รู้ว่าคำว่า คุ้มค่า สามคำที่เอามารวมกับการแต่งงานมันแปลกใหม่เกินไปหรือเปล่า
ซ่งถิงซีฟังจบ ก็หัวเราะเบาๆ พยักหน้า "จริงอย่างว่า"
เห็นอีกฝ่ายเห็นด้วยกับข้อสรุปนี้ สวี่อู้ก็ถอนหายใจโล่งอก
ถามเขา "แล้วคุณหมอซ่งล่ะคะ? คุณมีข้อกำหนดอะไรต่อการแต่งงานไหม?"
ซ่งถิงซีหลุบตาลง คิดอย่างจริงจังสองวินาที
"ผมเพิ่งกลับประเทศ งานยุ่ง ไม่มีเวลาดูแลบ้าน ไม่ชอบคู่ครองที่ติดกัน"
"เรื่องนี้คุณสบายใจได้เลย"
ข้อกำหนดนี้ตรงใจสวี่อู้อย่างที่สุด เธอยิ้มแล้วพูดว่า
"ตำแหน่งแพทย์ประจำบ้านของฉันเหลือเวลาอีกเดือนครึ่งก็จะปลดแล้ว เพราะฉะนั้นยุ่งมากแน่นอน รับประกันเลยค่ะ!"
มุมปากสวี่อู้ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เห็นซ่งถิงซีกำลังมองเธอ
เธอกระแอมไอเบาๆ แล้วถาม "มีอะไรอีกไหมคะ?"
ซ่งถิงซีดึงสายตากลับ "ยังต้องช่วยผมรับมือกับคนในครอบครัวด้วย"
ที่แท้ก็ถูกบังคับให้แต่งงานนี่เอง
สวี่อู้เข้าใจในที ตอบตกลงอย่างคล่องแคล่ว "เรื่องนี้ก็ไม่มีปัญหาเหมือนกัน แต่ว่า ฉันมีวันหยุดแค่วันเดียวต่อสัปดาห์ เพราะฉะนั้นคงมาบ่อยไม่ได้"
ซ่งถิงซีผงกศีรษะเล็กน้อย "ไม่ว่ากัน"
งั้นก็ดีมากเลย!
"แล้วเรื่องบ้าน——"
"ส่วนเรื่องบ้าน——"
ทั้งสองคนพูดขึ้นพร้อมกัน
ซ่งถิงซีผายมืออย่างสุภาพบุรุษ ให้สวี่อู้พูดก่อน
"เรื่องบ้านน่ะค่ะ"
สวี่อู้เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า เมื่อกี้คุณแม่เสี่ยวซีบอกทางโทรศัพท์ว่าซ่งถิงซีมีรถมีบ้าน
"สบายใจได้ ก่อนแต่งงานเรื่องรถบ้าน ฉันจะไม่ขอให้คุณเพิ่มชื่อฉันเข้าไปหรอกค่ะ"
ซ่งถิงซีไม่แสดงความเห็นอะไร
เลิกคิ้วถามสวี่อู้ "ตาผมพูดบ้างแล้วนะ?"
สวี่อู้พยักหน้า
ซ่งถิงซีพูดว่า "ในเมื่อจะแต่งงานกัน เรื่องบ้าน ผมจะเพิ่มชื่อคุณให้"
สวี่อู้แปลกใจเล็กน้อย
อีกครู่ต่อมา ก็พูดว่า "ค่ะ"
"งั้นก็เหลืออีกเรื่องสุดท้าย"
สวี่อู้หยิบซองเอกสารโปร่งใสออกมา
"อะไรครับ จะเซ็นสัญญาก่อนสมรส?" ซ่งถิงซีถาม
"…ไม่ใช่ค่ะ" สวี่อู้ส่ายหัว
รายได้ของเธอเทียบกับซ่งถิงซีแล้ว ใครจำเป็นต้องเซ็นสัญญาก็เห็นชัดอยู่
สวี่อู้รู้ตัวดี
เธอพูดว่า "ก่อนจะจดทะเบียน ฉันคิดว่าทางที่ดีเราควรทำความรู้จักกันก่อน——"
ในซองกระดาษมีรายงานอยู่สองฉบับ สวี่อู้หยิบออกมาแล้วเลื่อนไปข้างมือซ่งถิงซี "นี่คือรายงานตรวจสุขภาพและเครดิตบูโรของฉัน และก็ต้องขอของคุณมาด้วยเช่นกันค่ะ"
ซ่งถิงซีถึงกับตะลึงไปเล็กน้อยอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน กวาดตามองแล้วหยิบรายงานขึ้นมา
ปลายนิ้วเรียวยาวจับที่ขอบกระดาษ A4 เพราะใส่ถุงมือเป็นประจำ ผิวของซ่งถิงซีจึงขาวเย็น มองเห็นเส้นเอ็นที่หลังมือชัดเจน
เป็นมือของศัลยแพทย์ที่งดงามมาก
สวี่อู้ประเมินในใจอย่างเป็นกลาง
ซ่งถิงซีดูอยู่ครึ่งนาที จากนั้นก็ปิดรายงานอย่างสงบ วางกลับลงบนโต๊ะ
เงยหน้าขึ้น ในแววตามีรอยยิ้มน้อยๆ อย่างที่พบเห็นได้ยาก "ถ้าตอนนี้ผมให้ไม่ได้ล่ะครับ?"
"งั้นวันนี้เราก็ดื่มกาแฟกันก่อนค่ะ"
เหมือนกลัวซ่งถิงซีจะเคอะเขิน สวี่อู้ถึงกับหาทางลงให้อย่างใจกว้าง
"เรื่องมันกะทันหัน ฉันไม่ได้นัดข้อมูลล่วงหน้ากับคุณไว้ ถ้าคุณไม่ได้เตรียมมาก็很正常ค่ะ"
มีเหตุผล รู้กาลเทศะ และรับผิดชอบตัวเองดี
ซ่งถิงซีมองสวี่อู้แวบหนึ่ง
"ล้อเล่นน่ะครับ" เขายกมุมปากขึ้น หยิบมือถือบนโต๊ะ
"รายงานฉบับอิเล็กทรอนิกส์ เพิ่มเพื่อนแล้วส่งให้ทางวีแชทนะครับ?"
"ได้ค่ะ" สวี่อู้หา QR code ออกมา
รายงานสองฉบับในรูปแบบ PDF ถูกส่งมา
ตั้งแต่ส่วนสูง น้ำหนัก ไปจนถึงโรคติดต่อสี่ชนิด ละเอียดครบถ้วนมาก
"ถ้าคุณหมอสวี่ดูแล้วคิดว่าไม่มีปัญหาอะไรนะครับ"
ซ่งถิงซีรอให้สวี่อู้ดูจบด้วยความอดทน เงยหน้าดูเวลา แล้วพูดว่า "ตอนนี้ 3.47 น."
"ที่ว่าการจดทะเบียนเลิกงานสี่โมงครึ่ง ห่างจากนี่ 3.6 กิโลเมตร"
"ถ้าเราออกไปตอนนี้ยังทันครับ"