จำนวนเดือนที่ตั้งครรภ์เป็นตัวกำหนดว่าสวี่อู้จะกลับไปนอนบนเตียงผ่าตัดได้เมื่อไหร่
เพราะฉะนั้น ในเรื่องการมีลูก สวี่อู้ใช้กลยุทธ์ว่า: ความเร็ว!
เพื่อให้ตั้งครรภ์ได้เร็วที่สุด เธอทุ่มเทสุดตัวแบบเดียวกับตอนเรียนหนังสือ
วัดวันตกไข่ วัดอุณหภูมิร่างกาย คุมเวลาอย่างแม่นยำ...
หัวหน้าแผนกซ่งแสดงท่าทีไม่ค่อยยินยอมเท่าไหร่
ภาษากายทุกส่วนบอกว่าไม่ให้ความร่วมมือ "...จำเป็นต้องขนาดนั้นเลยเหรอ?"
สวี่อู้ให้เหตุผลแบบคุณหมอสวี่ว่า "นี่แหละเรียกว่าการเตรียมตัวมีลูกอย่างเป็นวิทยาศาสตร์"
"แต่ฉันอยากให้มันเป็นไปตามธรรมชาติมากกว่า"
ซ่งถิงซีให้ความร่วมมือกับสวี่อู้หนึ่งวัน พอวันรุ่งขึ้น ในที่สุดเขาก็ดึงเธอมาคุยกัน
ตั้งแต่เรื่องสภาพจิตใจที่ส่งผลต่อร่างกาย ไปจนถึงจุดเริ่มต้นที่พวกเขาตัดสินใจอยากมีลูก
ซ่งถิงซีพูด: "ชีวิตไม่ใช่ข้อสอบ การมีลูกก็ไม่ใช่ผลลัพธ์ ทุกอย่างให้กลับไปที่แก่นแท้ สนุกกับกันและกันให้เต็มที่ ปล่อยให้เธอเลือกจังหวะของตัวเองมาเมื่อถึงเวลาอันควร เธอว่าไง?"
สวี่อู้ครุ่นคิดอย่างจริงจังสองสามวินาที
รู้สึกว่าซ่งถิงซีพูดถูก
จริงด้วย เวลาคนเราจะไล่ตามผลลัพธ์สักอย่าง สมองก็มักจะเกิดความยึดติดขึ้นมา
ความสัมพันธ์ใกล้ชิดแต่แรกก็เพื่อแสดงความรัก เพื่อผ่อนคลาย พอกลายเป็นภารกิจ มันก็ไม่สามารถดื่มด่ำกับมันได้จริงๆ และไม่รู้สึกถึงความสุขด้วย
สวี่อู้ยอมแพ้
เธอก็เหนื่อยเหมือนกัน แผ่ตัวเป็นตัวกางเขนลงบนเตียง "งั้นฟังเธอก็ได้ เอาตามสบายแล้วกัน"