หลี่ฮ่าวสงสัยว่าหูของตัวเองมีปัญหา
อะไรกัน?
อ้อน?
อ้อนอะไร?
อะไรอ้อน?
....พูดถึงใครนะ? หัวหน้าแผนกของพวกเขาน่ะเหรอ? ซ่งถิงซี?
กลืนน้ำลายลงคอหลายครั้ง เพื่อย่อยข้อมูลจากเพื่อนร่วมงานให้ได้ หลี่ฮ่าวเอ่ยด้วยความทึ่ง: "...ผมเคยคิดมาตลอดว่า หัวหน้าแผนกแต่งงานกับคุณหมอสวี่ได้ เพราะหน้าตา"
เขาพูดจบไม่ทันไร ก็ได้รับสายตาคนจะเอาเรื่องจากพยาบาลจางที่มองมา
เสี่ยวจาง: "หัวหน้าแผนกของคุณ เปลี่ยนชุดผ่าตัดจนจะถลอกแล้ว เปลี่ยนให้คุณดูคนเดียวหรือไง?"
เพื่อนร่วมงานพยักหน้าเห็นด้วย "ใช่ ๆ พอนึกย้อนกลับไป ตอนที่คุณหมอสวี่ยังไม่ให้สถานะกับหัวหน้าแผนกซ่ง หัวหน้าแผนกซ่งของเราก็พยายามเอาอยู่แล้ว"
"ไม่ผิด กระเป๋าเดินทางตอนคุณหมอสวี่ยังไม่พ้นจากตำแหน่งไง"
"ปมเนคไทอันนั้น"
"รวมถึงปฏิกิริยาตอนร่างกายเผลอโผเข้ากอด"
"นั่นไง! ไปทำงานต่างจังหวัดด้วยกัน"
เสี่ยวเซี่ย: "และก็ข้าวสั่งเดลิเวอรี่ของแผนกเราแทบจะทุกเว้นวัน"
เริ่นเสี่ยวซีที่ฟังอยู่ข้าง ๆ ฟังจนใจร้อน "ฉันว่า พวกเธอพูดไม่ตรงประเด็นเลยสักคน"
"ไม่มีใครนึกถึงป้ายชื่อที่หยิบผิดใบนั้นบ้างเลยเหรอ?"
"ฉันถามหน่อยเถอะ ในสถานการณ์แบบไหนถึงจะหยิบป้ายชื่อผิดได้!"
ทุกคนมองหน้ากันไปมา หลี่ฮ่าวเจ้าปัญญาคนนี้ก็ออกมาทำตัวเด่นอีกตามเคย
"ตอนหยิบผิดไง?"
"สุดยอด!" เริ่นเสี่ยวซีพูด "คุณนี่ควรฟังคำหัวหน้าแผนกของคุณ ไปแผนกประสาทเพื่อเอกซเรย์สมองนะ เราเป็นห่วงคุณ"
หลี่ฮ่าวเงียบไปเลย
เริ่นเสี่ยวซีพูดต่อ: "แบบนั้นต้องเป็นเพราะเวลาเร่งรีบมากถึงได้วุ่นวายไม่ทันตั้งตัวไงล่ะ!"