"ตู้ม——" เสียงประตูถูกเตะเปิดออก
หลู่เวยยืนค้ำหัวเตียง
"พวกคุณบ้าไปแล้วเหรอ นี่มันก่ออาชญากรรมนะ!"
สิ้นเสียง หลู่หมิงหัว ฉีหมิงเยว่ และหวังเหม่ยเฟิ่ง หน้าต่างเปลี่ยนสี
หลู่เวยเดินไปหาหวังเหม่ยเฟิ่งด้วยความโกรธ "คุณยังเป็นแม่คนอยู่หรือเปล่า ได้ยินว่าเขาจะทำแบบนี้กับลูกสาวคุณ คุณกลับไม่พูดอะไรเลย! สติของคุณไปไหนหมดแล้ว!"
หลู่หมิงหัวเบือนหน้าหนี พูดอ้อมแอ้ม "ฉัน... ฉันก็ไม่รู้ว่าพวกเธอวางแผนกันแบบนี้ ฉัน... ฉันยังไม่ทันอ้าปาก เธอก็เข้ามาก่อนแล้ว!"
หลู่เวยจ้องหน้าแม่ตัวเอง "ฉันผิดหวังในตัวแม่มาก"
พูดจบ เธอก็ตรงไปที่มือถือของตัวเอง หยิบขึ้นมากดโทรหาหลินชิงอวี๋
ฉีหมิงเยว่ใช้สายตาส่งสัญญาณให้หลู่หมิงหัว
หลู่หมิงหัวตัดสินใจเด็ดขาด ตรงเข้าไปแย่งมือถือจากมือหลู่เวย แล้วตัดสาย
"แม่!" หลู่เวยร้อง "แม่คืนโทรศัพท์ให้ฉันนะ ไม่งั้นมันจะเกิดเรื่องใหญ่จริง ๆ แล้ว!"