หลินชิงอวี๋ยังไม่ทันได้พูดอะไร ผู้หญิงข้าง ๆ ก็ถือกาแฟร้อนจัดวิ่งเข้ามา
“ระวัง!”
ซ่งเจียเหอตัวสั่น เพิ่งจะหยิบเมนูขึ้นมาบังกาแฟที่จะสาดมา แต่ผู้หญิงคนนั้นก็ถูกโจวหนานที่พุ่งออกมาสยบลงกับพื้นเสียก่อน
ผู้หญิงถูกโจวหนานจับต้นคอกดไว้ มือข้างหนึ่งบิดไพล่หลังกดลงกับพื้น ดิ้นรนอย่างน่าอนาถ
“ปล่อยฉันนะ! ฉันจะสาดนังจิ้งจอกนี่! ฉันจะฆ่านังจิ้งจอกนี่ให้ตาย! ก็เพราะมีเมียน้อยหน้าด้านแบบนี้แท้ ๆ แฟนฉันถึงทิ้งฉันไป!”
สิ้นเสียงของผู้หญิง ทุกคนในร้านกาแฟก็หันมามองทางนี้เป็นตาเดียว
บางคนยกมือถือขึ้นมาถ่ายคลิปสั้นด้วย
หลินชิงอวี๋ยืนตัวตรง สีหน้าไร้คลื่นลม ไม่มีท่าทีอับอายแม้แต่น้อย
เธอมองผู้หญิงบนพื้น เอ่ยเสียงกร้าวว่า “คุณผู้หญิง ได้โปรดหยุดใส่ร้ายฉัน ฉันไม่ได้เป็นเมียน้อย”
“เธอไม่ได้เป็น! ถ้าไม่ได้เป็น แล้วทำไมในเน็ตถึงว่าเธอแบบนั้น! อีนังหน้าด้าน!”
รอยยิ้มมุมปากของหลินชิงอวี๋เยือกเย็นลงหลายส่วน “ที่ในเน็ตบอก ต้องเป็นความจริงเสมอไปเหรอ? คุณรับรองได้ไหมว่าคลิปสั้นในเน็ตนั่นไม่ใช่ฝีมือคนตั้งใจสร้างขึ้น? ได้ยินลมก็ว่าเป็นฝน คนแบบคุณต้องชดใช้การกระทำของตัวเองแน่”
ผู้หญิงบนพื้นได้ฟัง สีหน้าเปลี่ยนไปทันที “เธอ… เธอจะทำอะไร?”
อันที่จริง เธอแค่เพิ่งอกหัก แล้วยังถูกเมียน้อยรวยมีอำนาจถากถางอย่างหนัก ไม่มีทางสู้เลยอยากจะระบายอารมณ์ใส่หลินชิงอวี๋เท่านั้นเอง
“แจ้งความ” หลินชิงอวี๋เอ่ยขึ้นเบา ๆ สองคำ ในแววตากลับแน่วแน่ผิดปกติ
“ในโลกออนไลน์มีข่าวลือมากมาย ถ้าทุกคนเชื่อคำยุยงของข่าวลือแล้วไปทำร้ายคนอื่น ความสงบเรียบร้อยของสังคมต้องวุ่นวายแน่