เฉินเหมียนเหมียนรู้สถานการณ์ของลู่ซวินดี
ตอนนี้เห็นเขาจัดการแบบนี้ อดชื่นชมขึ้นมาไม่ได้
สุดยอดจริงๆ !
ลู่ซวินบนรถเข็นมีใบหน้าสุภาพอ่อนโยน สันจมูกโด่งคาดแว่นกรอบทองดูเรียบร้อย มุมปากแฝงรอยยิ้มเอ็นดูมองมาที่หลินชิงอวี๋
สีหน้านั้นเหมือนกำลังบอกว่า: คุณผู้หญิงลู่ พอใจไหมครับ?
สายตาทั้งคู่ประสานกันในอากาศ อบอุ่นและหวานละมุน
หลินชิงอวี๋ยกยิ้มมุมปาก ในแววตามีความซาบซึ้งมากขึ้นอีกหลายส่วน
แม้ตั้งแต่วันแต่งงาน เธอก็รู้สภาพร่างกายของลู่ซวิน และรู้ว่าภายภาคหน้าย่อมต้องถูกคนอื่นนินทาไม่มากก็น้อยเพราะสภาพร่างกายของเขา
แต่ตอนนี้ลู่ซวินตั้งใจไปโรงพยาบาลใส่เฝือกขาข้างหนึ่ง นั่งรถเข็นเข้ามา จะให้เธอไม่ซึ้งใจได้อย่างไร?
ส่วนพวกเพื่อนร่วมงานผู้หญิงตั้งแต่แรกเห็นใบหน้าคมสันและความสง่างามสูงส่งของลู่ซวิน ก็ใจละลายไปหมดแล้ว!
ดังนั้นตอนนี้ลู่ซวินนั่งรถเข็นอยู่ ก็ไม่ได้ลดทอนความประทับใจดีๆ ที่พวกเธอมีต่อเขาเลย
แค่หกล้มขาจนต้องใส่เฝือกนั่งรถเข็น เรื่องแค่นี้เอง?
มองดูท่าทางเคลิบเคลิ้มของเพื่อนร่วมงานผู้หญิง เพื่อนร่วมงานชายที่เคยจีบหลินชิงอวี๋รู้สึกเหมือนถูกตบหน้าเงียบๆ หลายฉาด
โดยเฉพาะรูปโฉมของสามีหลินชิงอวี๋…
ต่อให้เขาอยากจะด่าด้วยความอิจฉาก็หาจุดติไม่ได้สักจุด
หลังจากลู่ซวินเข้ามาในห้องนั่งเล่น กลุ่มคนใส่ชุดเชฟของร้านเทียนเซียงเก๋อหิ้วกล่องไม้เก็บอุณหภูมิเดินเรียงแถวเข้ามา
พวกเขายกอาหารมาวางบนโต๊ะทีละจาน
ทุกคนตาค้างอีกครั้ง
"ว้าว— อวี๋เอ๋อร์ วันนี้ได้กินอาหารร้านเทียนเซียงเก๋อก็เพราะบุญคุณเธอล่ะนะ"
"พระเจ้า ฉันต้องถ่ายรูปลงโมเมนส์เดี๋ยวนี้เลย นี่มันอาหารโฮมเมดหรูระดับตระกูลดัง ที่คนนัดจองกันเท่าไหร่ก็ไม่เคยได้เลยนะ!"