ยังไม่ทันได้ถามว่าอีกฝ่ายเป็นใคร ลู่ซวินก็เข็นรถเข็นออกมาแล้ว
เขามองผู้หญิงที่ยืนกลับหัวด้วยสีหน้าเรียบเฉย ถามว่า "น้ำในสมองไหลออกหมดหรือยัง"
"หมดแล้วค่ะ" ผู้หญิงตอบเหมือนทหาร
"ขอโทษคุณผู้หญิง" ลู่ซวินออกคำสั่ง
ผู้หญิงพูดเหมือนทหารที่ผ่านการฝึกมาอย่างดี "คุณผู้หญิง เมื่อวานฉันทำหน้าที่บกพร่อง ปกป้องคุณไม่ได้ ทำให้คุณผู้หญิงตกใจ ได้โปรดยกโทษให้ฉันด้วย"
หลินชิงอวี๋เห็นเซี่ยเป่ยยืนกลับหัวด้วยสองมือ ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้ว หน้าซีดเผือด มือทั้งสองเริ่มสั่นแล้ว ทนดูไม่ไหวจึงเอ่ยปาก "คุณลงมาเถอะ"
"ไม่ได้ค่ะ คุณชายสามยังไม่อนุญาต ลงมาไม่ได้" เซี่ยเป่ยตอบ
หลินชิงอวี๋หันไปมองลู่ซวิน "ให้เขาลงมาเถอะ ทำกับผู้หญิงแบบนี้ มันโหดเกินไปแล้ว... อีกอย่างเมื่อวานฉันก็ไม่เป็นอะไร"
ลู่ซวินมองเซี่ยเป่ย "ยังไม่ขอบคุณคุณผู้หญิงอีก"
เซี่ยเป่ยเอาขาลงยืนพื้น หายใจให้สม่ำเสมอ ก้มตัวให้หลินชิงอวี๋อย่างนอบน้อม "ขอบคุณคุณผู้หญิง"