"เขาเองก็ไม่รู้เหรอ?" หลินชิงอวี๋ทำหน้าตกใจเล็กน้อย ราวกับกระต่ายน้อยไร้เดียงสาที่เก็บความรู้สึกไว้บนหน้าไม่มิด
ลู่ซวินแววตาเจ้าเล่ห์เปล่งประกาย เอ่ยด้วยน้ำเสียงแฝงความจงใจคล้ายชาเขียว "ใช่ ถึงพี่ชายคนที่สองของฉันจะใส่ใจขาของฉันมาก ถึงขั้นโทษว่าเป็นความผิดตัวเอง ฉันก็ยังไม่บอกเขา ไม่ใช่แค่นั้น พี่ใหญ่กับแม่ก็ไม่รู้เหมือนกัน"
"ทำไมล่ะ? สรุปมีแค่พ่อที่รู้ว่าขาคุณไม่เป็นไร?"
จังหวะที่หลินชิงอวี๋พูด ลู่ซวินก็ขยับมานั่งข้างเธออย่างแนบเนียน
"เรื่องที่ขาฉันไม่ได้เป็นอะไร ยิ่งมีคนรู้น้อยยิ่งดี พวกเขาไม่รู้ ปฏิกิริยาก็จะยิ่งจริง ยิ่งหลอกคนนอกได้ พ่อเองก็นับว่าไม่รู้ ท่านบังเอิญมาเห็นฉันตอนทำกายภาพ"
หยุดไปครู่ ลู่ซวินจึงอธิบายเพิ่ม "หลายปีก่อน เมืองเจียงเฉิงมีองค์กรลึกลับผงาดขึ้นมา เรียกตัวเองว่าสำนักเหยี่ยวดำ องค์กรนี้แทรกซึมเข้าไปในตระกูลใหญ่หลายตระกูล หวังจะร่วมมือผูกขาดและควบคุมเศรษฐกิจของเมืองเจียงเฉิง
