ถามหน่อยถ้าไม่รู้ เป็นประธานบริษัทนี่ดีไหม?
เสิ่นหนานจือ: ไม่ดีเลยสักนิด
ในนิยายไม่ได้บอกหรือไงว่าประธานบริษัทสามารถหาเวลาไปตามง้อภรรยาได้ทุกที่ทุกเวลา ว่างงานสุด ๆ แถมยังนัดใครไปกินข้าว เล่นกอล์ฟได้เหมือนได้พักผ่อน เซ็นสัญญามูลค่าหลายหมื่นล้านได้สบาย ๆ ทุกนาทีไม่ใช่หรือไง?
แล้วตอนนี้ล่ะ?
สัญญามูลค่าหลายร้อยล้านมีให้เซ็นจริง ๆ
แต่จำนวนมันจะเยอะเกินไปหน่อยไหม?
เสิ่นหนานจือมองเอกสารที่กองพะเนินสูงเป็นภูเขาอยู่ข้าง ๆ แล้วแทบอยากแปลงร่างเป็นตราประทับ
อย่างน้อยแบบนั้นคงเร็วขึ้นหน่อย เห็นใครก็อยากประทับตราใส่สักที
นอกจากประทับตราแล้วยังต้องเซ็นชื่ออีก
แถมยังต้องแบ่งเวลาไปเข้าร่วมกิจกรรม ตรวจงาน และทำตามกำหนดการนัดหมายอีกหลายอย่าง ทำไมเป็นประธานบริษัทแล้วยังต้องทำงานหนักเหมือนวัวเหมือนควายอีกล่ะ? ใครบอกว่าเป็นประธานบริษัทแล้วสบาย ออกมายืนเดี๋ยวนี้เลย!
ตอนนี้เสิ่นหนานจือแทบอยากใช้ทั้งมือทั้งเท้าเซ็นชื่อและประทับตราไปพร้อมกัน
แบบนั้นน่าจะเร็วขึ้นอีกหน่อย
แน่นอนว่าแค่จินตนาการเล่น ๆ ก็พอทำได้
แต่จะลงมือจริงกลับยากมาก ใครเคยเห็นประธานบริษัทผู้สง่างามนอนคว่ำอยู่บนพื้นห้องทำงาน ใช้ทั้งมือทั้งเท้าเขียนหนังสือบ้างล่ะ? พิลึกสุด ๆ
“คุณหนูคะ คุณหนูฉืออินบอกว่าขอพบค่ะ”
ผู้ช่วยเคาะประตู ท่าทางสุภาพเรียบร้อย
แม้จะทำงานเป็นผู้ช่วยมาหลายปีแล้ว แต่พอเห็นเสิ่นหนานจือเซ็นชื่อด้วยมือทั้งสองข้างอย่างคล่องแคล่ว ก็ยังอดอ้าปากค้างด้วยความตกใจไม่ได้ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นวิธีเซ็นชื่อแปลกใหม่แบบนี้