“จะสู้ไหม? ถ้าจะสู้ก็รีบหน่อย จัดการให้เสร็จในครึ่งชั่วโมง ฉันยังต้องเอาข้าวไปส่ง ไม่มีเวลาเหลือให้พวกเธอแล้ว จะเข้ามาพร้อมกัน หรือให้ฉันเริ่มก่อน?”
ซางอวี๋ชินเสียแล้ว
พ่อขี้พนันของเธอมักจะใช้ความรุนแรงในครอบครัวอยู่บ่อย ๆ
นานวันเข้า เธอเองก็เรียนรู้ที่จะตอบโต้
ในเมื่ออีกฝ่ายไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์พ่อลูก เธอก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจเหมือนกัน
เขาโหดเหี้ยม เธอก็โหดเหี้ยมกว่าเขาเสียสิ?
เพราะอย่างนั้น ซางอวี๋จึงกลายเป็นผู้หญิงคนเดียวในบ้านที่ไม่ต้องถูกทำร้าย ยกเว้นน้องชายของเธอ
เธอไม่เคยคิดจะช่วยแม่ของตัวเองหรือ? เคยสิ แต่ไม่มีประโยชน์
ไม่มีประโยชน์เลยสักนิด
แม่ถูกฝึกให้เชื่องไปนานแล้ว กลายเป็นผู้หญิงที่ยึดถือหลักสามเชื่อฟังสี่คุณธรรม
นี่คือชะตาชีวิตของแม่
ด้วยความดุดันของเธอ ในบ้านนี้ซางอวี๋จึงพอมีสิทธิ์มีเสียงอยู่บ้าง
ตั้งแต่อายุ 7 ขวบ เธอก็ไม่เคยถูกทำร้ายในครอบครัวอีกเลย
เด็กสาวหลายคนมองหน้ากัน ก่อนจะยอมหลีกทางให้ซางอวี๋
อย่างไรเสีย ตอนนี้กู้ยวนก็ดูไม่ได้หล่ออะไรขนาดนั้นแล้ว
ไม่รู้ทำไมพวกเธอทุกคนถึงได้ชอบกู้ยวน ทั้งที่ตอนนี้เขาก็ไม่ได้หน้าตาดีเลย
ลองคิดดูแล้ว ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องหาเรื่องซางอวี๋
เพราะดูจากสถานการณ์ตอนนี้ เหมือนกู้ยวนจะเป็นฝ่ายตามจีบซางอวี๋มาตลอด
ส่วนซางอวี๋ก็ไม่ได้ตอบตกลงจริง ๆ
อีกอย่าง พวกเธอหลายคนก็เคยเห็นฝีมือของซางอวี๋มาแล้ว
ไม่มีใครคิดว่าตัวเองจะสู้ซางอวี๋ได้
ซางอวี๋ยืดตัวตรงขึ้น ก่อนจะหิ้วกล่องข้าวที่บรรจุเรียบร้อยขึ้นมาอีกครั้ง