เสิ่นหนานจือนอนไม่ค่อยหลับตลอดทั้งคืน
ไม่ใช่เพราะยอมรับไม่ได้ว่าตัวเองกลายเป็นตัวละครหญิงร้ายกาจตัวประกอบ และไม่ใช่เพราะรับไม่ได้ที่จู่ ๆ ก็มีเงินมากมาย
แต่เป็นเพราะค่าความรู้สึกดีของนางเอกที่มีต่อตัวเองติดลบเก้าร้อยกว่า
แม้ตอนนี้เนื้อเรื่องจะยังดำเนินไปไม่จบ
เธอก็ยังไม่กล้าเสี่ยง หากถูกสับเป็นชิ้น ๆ ตอนหลับจะทำอย่างไร?
นี่มันบัตรทดลองใช้ชีวิตคนรวยหนึ่งวันหรือไง?
ตอนกลางคืนเธอยังจงใจล็อกประตูห้องจากด้านในเสียด้วยซ้ำ ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่วางใจ
เจ้าของร่างเดิมนี่ใจกล้าจริง ๆ ถึงกับพานางเอกมาไว้ที่บ้านได้?
ไม่รู้เหมือนกันว่าคิดอะไรอยู่
อดนอนมาทั้งคืน ตอนนี้เลยรู้สึกมึนหัวไปหมด
เธอตบแก้มตัวเองเบา ๆ แล้วลุกจากเตียง
เดินมาหยุดหน้ากระจก ใต้ตาคล้ำจนเอาไปปล่อยไว้ในสวนสัตว์ให้เป็นแพนด้าได้เลย คงไม่มีใครสงสัยด้วยซ้ำ แต่ก็ช่วยไม่ได้ เพราะร่างกายเธอเป็นแบบนี้ แค่โต้รุ่ง ใต้ตาก็จะคล้ำเห็นได้ชัด ไม่นึกเลยว่าตอนมีชีวิตอยู่ก็เป็นแบบนี้
แม้ทะลุเข้ามาในนิยายแล้วก็ยังเหมือนเดิม
【โฮสต์ ตอนที่พวกเราผูกมัดกับคุณ คุณยังอยู่ในร่างเดิมของตัวเอง เพียงแต่ร่างของเจ้าของร่างเดิมกลายเป็นเศษเนื้อไปแล้ว จึงสร้างขึ้นมาใหม่ไม่ได้ พวกเราเลยพาร่างของคุณมา ตอนนี้นี่คือร่างของคุณเอง แต่ไม่ต้องห่วง ทุกคนที่เห็นคุณจะคิดว่าคุณเป็นตัวละครหญิงรอง】
【อีกอย่าง เรื่องที่เจ้าของร่างเดิมเคยทำก็ถูกยัดเข้าไปในความทรงจำของทุกคนว่าเป็นสิ่งที่คุณทำ เพราะฉะนั้นจะไม่มีใครสงสัย คุณวางใจได้เลย】