คนรวย โดยเฉพาะในนิยาย
แน่นอนว่าต้องนั่งเครื่องบินส่วนตัว ยิ่งไปกว่านั้น คราวนี้โรงเรียนเป็นคนจัดให้
โรงเรียนเอกชนหรูหรา
แน่นอนว่าก็เพื่อให้คุณหนูคุณชายทั้งหลายพึงพอใจ
เสิ่นหนานจือได้สัมผัสประสบการณ์นี้อย่างเต็มที่ เพราะโตมาขนาดนี้ เธอเพิ่งเคยนั่งเครื่องบินส่วนตัวเป็นครั้งแรก
มันมีขนาดเล็กกว่าเครื่องบินโดยสารทั่วไปอยู่บ้าง ไม่ใช่แค่ตัวเครื่องที่เล็กกว่า
แต่ระยะห่างระหว่างที่นั่งกลับกว้างมาก
ไม่รู้สึกอึดอัดแม้แต่น้อย
เสิ่นหนานจือรู้สึกแปลกใหม่ นั่งอยู่บนที่นั่งของตัวเอง
ซางอวี๋นั่งอยู่ข้างเธอ
เสิ่นหนานจือเมาเครื่องบินนิดหน่อย จึงให้ซางอวี๋นั่งริมหน้าต่าง ส่วนตัวเองนั่งตรงทางเดิน
“ซางอวี๋ ฉันอาจจะเมาเครื่องบินนิดหน่อย ถ้าเผลอพิงไหล่เธอแล้วหลับไป ก็ช่วยดันฉันไปพิงหน้าต่างก็พอ ฉันพิงหน้าต่างนอนก็ได้ จะพยายามไม่ทำให้เธอลำบาก”
เสิ่นหนานจือบอกล่วงหน้า ก่อนขึ้นเครื่องเธอกินยาแก้เมารถไปหนึ่งเม็ด
ตอนนี้เธอเริ่มง่วงแล้ว หาวไม่หยุด
เธอชอบจัดการทุกอย่างไว้ล่วงหน้า โดยเฉพาะเรื่องสภาพร่างกายของตัวเอง
ที่จริงเสิ่นหนานจือเกลียดการสร้างความลำบากให้คนอื่นมาก
ยิ่งเป็นเรื่องไม่จำเป็นก็ยิ่งเกลียด
ตอนนี้ซางอวี๋เองก็กลับมาเป็นสมาชิกตระกูลเสิ่นแล้ว กลายเป็นคุณหนูตัวจริงของตระกูลเสิ่น
นับว่าเป็นผู้ถือหุ้นรายย่อยของบริษัทเสิ่นด้วย
มีสัดส่วนหุ้นเท่ากับเธอ
ส่วนเธอกลับกลายเป็นคุณหนูตัวปลอมที่ถูกทุกคนหัวเราะเยาะ แต่เสิ่นหนานจือก็ไม่ได้ใส่ใจ