พยาบาลสาวสองสามคนที่อยู่ข้าง ๆ ถ่ายรูปกับวิดีโอไว้ แล้วส่งออกไปทันทีโดยไม่คิดอะไร
ถึงพวกเธอจะเป็นพยาบาลของโรงพยาบาลเอกชน ก็ยังต้องเจอคนไข้บางคนที่หาเรื่องอย่างไร้เหตุผล แต่เพราะสวมเสื้อกาวน์อยู่ จึงพูดอะไรไม่ได้ ตอนนี้ได้ระบายความอัดอั้นออกมาบ้างแล้ว
“ถ่ายอะไรกัน? งานเสร็จแล้วหรือไง? ระวังฉันร้องเรียนพวกเธอนะ!”
กู้ยวนหันกลับมาตวาดใส่ ใบหน้าบวมแดงจากรอยตบเห็นเด่นชัด
เสิ่นหนานจือก้าวไปข้างหน้า
“เป็นอะไรไปล่ะ พ่อคนเปราะบาง? แค่นี้ก็ทนไม่ไหวแล้วเหรอ?”
พูดตามตรง เธอไม่อยากแตะต้องกู้ยวนเลยสักนิด
พระเอกในนิยายสมัยก่อนส่วนใหญ่เจ้าชู้ตัวพ่อ แต่ปากกลับพร่ำบอกว่ารักนางเอกที่สุด
ที่จริงร่างกายทรยศไปนานแล้ว แถมไม่ใช่แค่ครั้งเดียวด้วย
สกปรกยิ่งกว่าผ้าขี้ริ้วเสียอีก
ยังจะพูดอีกว่ากับผู้หญิงพวกนั้นเป็นแค่ความสัมพันธ์ทางกาย
ไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบนั้นอะไรทำนองนี้
กู้ยวนเองก็เป็นแบบเดียวกัน เขามีประวัตินอกใจ
เป็นการนอกใจที่มีความสัมพันธ์ทางกายกันจริง ๆ
แค่เจ้าของร่างเดิมไม่อยากสืบ พอเริ่มตรวจสอบก็เจอหลักฐานทุกครั้ง
เสิ่นหนานจือแค่ไม่อยากรู้ประวัติสกปรกน่าขยะแขยงของอีกฝ่ายเท่านั้น
เห็นเพิ่มอีกนิดเดียวก็เหมือนจะเป็นตากุ้งยิงแล้ว
“เสิ่นหนานจือ! เธอ!”
“พ่อแม่ไม่เคยสอนหรือไงว่าถ้าจะพูดก็พูดดี ๆ อย่าใช้นิ้วชี้หน้าคนอื่น แบบนี้มันเสียมารยาท”