เสิ่นหนานจือไม่ได้มีธุระอะไร จึงอยู่เฝ้าซางอวี๋ในโรงพยาบาล
แถมยังช่วยเอาขยะไปทิ้งด้วย
ว่างเมื่อไรก็เงยหน้ามองขวดน้ำเกลือของอีกฝ่ายเป็นพัก ๆ
เครื่องทำความร้อนในโรงพยาบาลเปิดไว้แรงมาก
ลมด้านนอกพัดแรงแค่ไหนก็ไม่เกี่ยวอะไรกับความอบอุ่นในห้อง
คนเรามักชอบมุงดูเรื่องสนุก ชอบเผือกเรื่องชาวบ้าน
ป่านนี้คงมีคนเอาเรื่องที่กู้ยวนทำเมื่อครู่ไปลงแพลตฟอร์มวิดีโอรายใหญ่ ๆ แล้ว
เสิ่นหนานจือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ค้นหาคนสองสามคนที่มีเรื่องบาดหมางกับกู้ยวนในรายชื่อผู้ติดต่อ
แล้วขอให้พวกเธอช่วยดันคลิปพวกนี้ขึ้นหน้าฟีด
พอได้เห็นกู้ยวนขายหน้า ทั้งสองสามคนก็รับปากอย่างยินดี
ซางอวี๋เอาแต่มองเธอเงียบ ๆ แน่นอนว่าไม่ได้มองแค่ใบหน้า แต่ยังมองริมฝีปากคู่นั้นที่เพิ่งแอบจูบตัวเองสำเร็จด้วย ตั้งแต่เกิดมา นี่เป็นครั้งแรกที่ถูกผู้หญิงแอบจูบ และยังเป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสความรู้สึกของการจูบด้วย ชาติที่แล้วแม้จะถูกผูกมัดด้วยการแต่งงานกับกู้ยวน แต่เธอก็ไม่เคยยอมให้เขาแตะต้อง
นี่เป็นครั้งแรกที่มีผู้หญิงเต็มใจทำเรื่องใกล้ชิดเช่นนี้กับเธอ
จูบจากเพื่อนสนิท หรือเป็นอย่างอื่นกันแน่?
“มองอะไรอยู่ ไม่ง่วงหรือไง? เมื่อคืนไม่ได้ตกลงกันแล้วเหรอว่ากอดสักพักแล้วจะปล่อย? ทำไมเช้ามืดแล้วยังมีเด็กดื้อบางคนเอามือมาวางบนเอวคนอื่นตามใจชอบอีกล่ะ ไหนลองบอกมาซิว่าเด็กดื้อคนนั้นเป็นใคร?”
ซางอวี๋ค่อย ๆ ยกมือขึ้น