ฉู่หยิงสงสัยเล็กน้อย “พี่ พี่เก่งขนาดนี้ พวกเราอยู่บ้านไม่ได้เหรอ?”
ฉู่หยวนตอบอย่างไม่ใส่ใจ “คนที่เก่งกว่าผมในสำนักงานปราบยุทธ์กับกองทัพมีตั้งเยอะ แต่นครเฉินหยางก็ยังกลายเป็นแบบนี้อยู่ดี”
ไปอยู่ในที่ที่มีคนเยอะ พูดให้ฟังดูแย่หน่อย อย่างน้อยก็ยังมีโล่เนื้อให้บังอยู่บ้าง......
แต่พอมาถึงห้างต้าเฟิง หัวใจของฉู่หยวนก็เย็นวาบลงอีกครั้ง
ที่หลบภัยของห้างต้าเฟิงอยู่ใต้ดิน เมื่ออันตรายมาเยือน แน่นอนว่าไม่ได้มีแค่ฉู่หยวนคนเดียวที่นึกถึงที่แห่งนี้
เมื่อเห็นรอยเท้ารกกระจัดกระจายบนพื้น และรถยนต์ที่กองสุมอยู่ริมถนน ก็พอจะนึกออกว่ามีคนฉลาดไม่น้อยหนีเข้ามาก่อนแล้ว
แต่......มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล......
มีพลังงานเย็นเยียบสายหนึ่งวนเวียนอยู่แถวนี้! ทำให้เขารู้สึกเหมือนมีหนามทิ่มแทงอยู่กลางหลัง
ฉู่หยวนสัมผัสได้ว่าต้นกำเนิดของพลังงานสายนี้อยู่ที่ชั้นใต้ดินของห้างต้าเฟิง!
พอตั้งใจฟังอย่างละเอียด กลับไม่ได้ยินเสียงผู้คนจากด้านในเลยสักนิด.......
“แม่ พวกคุณหลบอยู่ตรงนี้ก่อนนะ” ฉู่หยวนกระชากประตูรถบานหนึ่งออกอย่างแรง แล้วให้หานชุ่ยกับฉู่หยิงเข้าไป
จากนั้นร่างก็วูบไหวอีกครั้ง พุ่งเข้าไปด้านในห้าง!
สายตาของฉู่หยิงจับตามองฝีเท้าของเขา จนฉู่หยวนหายลับเข้าไปในห้างอย่างสิ้นเชิง
เธอยกข้อมือขึ้นมองเทอร์มินัลที่ไม่มีสัญญาณแม้แต่น้อย กำลังจะพูดอะไรสักอย่างเพื่อคลายความตึงเครียด จู่ ๆ ก็เห็นฉู่หยวนกระโดดออกมาราวกับกระต่ายที่ถูกไล่ล่า!