“เท่าไหร่เหรอ” น้าสาวถามอย่างสงสัย ใคร ๆ ก็พูดว่าเงินเดือนในต่างประเทศสูง เธออยากรู้ว่ามันสูงถึงขั้นไหนกันแน่
เซี่ยอี้คิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจบอกความจริงให้น้าสาวสบายใจ
“สองหมื่นกว่า ๆ ยูโร แล้วยังมีเงินดอลลาร์อีกหลายพัน รวมเป็นเงินหยวนก็ประมาณสองแสนกว่า”
“เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ!”
พอได้ยินเซี่ยอี้บอกว่าได้เงินสองแสนกว่าหยวน น้าสาวกลับไม่ได้ดีใจอย่างที่คิด น้ำเสียงของเธอเริ่มแฝงความหวาดหวั่น
“อี้อี้ เธอไม่ได้ไปทำแก๊งต้มตุ๋นทางโทรศัพท์ใช่ไหม ถึงบริษัทของพ่อเธอจะล้มละลายปิดกิจการไปแล้ว แต่เราจะหาเงินแบบไร้คุณธรรมไม่ได้นะ......”
“วางใจเถอะน้าสาว ผมไม่ได้ทำอะไรผิดกฎหมาย เงินที่ผมหามาเป็นเงินที่แลกมาด้วยหยาดเหงื่อ ไม่มีส่วนไหนผิดกฎหมายเลย”
อืม ไม่ผิดกฎหมายก็เป็นเรื่องจริง เงินที่ได้มาด้วยหยาดเหงื่อก็จริง เพราะมันเป็นเหงื่อเลือดแท้ ๆ
เซี่ยอี้คิดกับตัวเองเงียบ ๆ
“อย่างนั้นก็ดี” น้าสาวถอนหายใจโล่งอก เธอเชื่อคำพูดของเซี่ยอี้อย่างไม่มีเงื่อนไข
เธอเป็นคนที่มาจากชนบท ส่วนเซี่ยอี้เป็นเด็กเมืองที่มีการศึกษาสูง
สำหรับคนอย่างพวกเธอ วุฒิการศึกษาสูงก็หมายถึงเงินเดือนสูง
ตอนนั้นเอง เสียงปืนสองนัดก็ดังมาจากสนามเพลาะฝั่งตรงข้าม ราวกับกำลังแสดงความไม่พอใจที่เมื่อครู่เซี่ยอี้ยิงใส่พวกเขาโดยไม่มีสาเหตุ
คุณภาพเสียงที่โทรศัพท์รับได้นั้นดีมาก น้าสาวที่อยู่อีกฟากของสายจับเสียงปืนสองนัดนั้นได้อย่างว่องไว
เธอถามอย่างสงสัยว่า “อี้อี้ ทางนั้นทำอะไรกันอยู่เหรอ เสียงดังแปะ ๆ เลย”