—โพดำ 8 โพแดง 4 ข้าวหลามตัด J ดอกจิก K โพดำ 3 โพแดง 7 ไพ่ในมือไม่ได้แย่หรือดีเป็นพิเศษ เป็นไพ่แบบที่พอจะลงได้ แต่กลับเอาชนะใครไม่ได้ ช่างน่าอึดอัดจริง ๆ
เอาเถอะ ที่จริงแล้วเซี่ยอี้ไม่มีพรสวรรค์ด้านการเล่นไพ่เลย
หลังจากแพ้ติดกันสองรอบ เขาก็เอ่ยบอกอิกอร์ถึงธุระที่มา
“หัวหน้าหมู่ ที่นี่ส่งเงินกลับบ้านได้ไหมครับ?”
“ส่งเงิน?” อิกอร์หันมามองเขา “คุณจะส่งเงินไปทำไม?”
เซี่ยอี้ไม่ได้ปิดบัง เล่าเรื่องแม่ที่ป่วยหนักนอนติดเตียงอยู่ที่บ้านเกิดให้ฟัง
“หมายความว่านายอยากส่งเงินกลับประเทศสินะ?” อิกอร์วางไพ่ในมือลง สีหน้าจริงจังขึ้นเล็กน้อย “เอาไปรักษาแม่ของนาย?”
เซี่ยอี้พยักหน้า
“แม่อยู่ที่บ้านคนเดียว ไม่มีญาติคนอื่นคอยดูแล ก่อนผมออกมา ผมฝากแม่ไว้กับเพื่อนบ้านแล้ว แต่จะให้เขาสำรองค่ารักษาพยาบาลไปเรื่อย ๆ ก็ไม่ได้ เมื่อวานเราแบ่งเงินกัน ผมเลยอยากส่งกลับไปให้แม่สักส่วนหนึ่งก่อน”
พอเซี่ยอี้พูดจบ สนามเพลาะก็เงียบลงไปหลายวินาที
อังเดรเก็บสีหน้าทะเล้นเมื่อครู่ไป มิฮาชีก้มมองไพ่ในมือ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ ส่วนเซี่ยเอ่อร์ไกเงยหน้ามองเซี่ยอี้แวบหนึ่ง ก่อนจะหลุบตาลงอีกครั้ง
อิกอร์วางไพ่ในมือลงบนโต๊ะ หยิบบุหรี่ออกมาจุด สูดเข้าไปคำหนึ่ง แล้วค่อย ๆ พ่นควันออกมา
“คุณไม่มีบัตรธนาคารที่นี่เหรอ?”
เซี่ยอี้พยักหน้า เขามีแค่บัตรธนาคารที่ออกในประเทศตัวเอง แต่เก็บไว้ที่โรงแรมทั้งหมด ไม่รู้ว่าฝ่ายส่งกำลังบำรุงเก็บกลับไปแล้วหรือยัง