ท่ามกลางฝูงชน มีรถอยู่สองคันที่สะดุดตาเป็นพิเศษ
นั่นคือรถฮัมวีทหารสีเหลืองทะเลทรายสองคัน บนตัวรถพ่นสัญลักษณ์หัวกะโหลกในวงกลมเอาไว้
ข้างรถมีทหารสองนายสวมชุดพรางสีเหลือง พร้อมอุปกรณ์ยุทธวิธีครบชุด พวกเขากวาดสายตามองทุกคนที่ลงจากเรือสินค้า ก่อนจะหยุดอยู่ที่เซี่ยอี้กับพวก
คนที่เป็นหัวหน้าก้มมองหน้าจอโทรศัพท์ แล้วก้าวเข้ามา
“บรู๊สใช่ไหม?”
เซี่ยอี้ชะงักฝีเท้า กวาดตามองตราหน่วยบนไหล่ของอีกฝ่าย แล้วหรี่ตาลงเล็กน้อย “คุณคือคนที่อเล็กซานเดอร์ส่งมารับพวกเราเหรอ?”
“ใช่” ทหารหัวหน้าพยักหน้า พลางยื่นมือออกมา “ผมชื่อโรเซอร์ อเล็กซานเดอร์ติดต่อผมทางโทรศัพท์แล้ว ตามผมมาได้เลย”
ทุกคนขึ้นรถ ก่อนที่ฮัมวีสองคันจะพุ่งทะยานออกไป
ไม่รู้เพราะอะไร โรเซอร์ถึงกระตือรือร้นกับเซี่ยอี้เป็นพิเศษ น้ำเสียงเป็นกันเองเสียจนดูเกินพอดีไปหน่อย
ตอนแรกเซี่ยอี้ยังไม่เข้าใจ จนกระทั่งโรเซอร์หยิบหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งออกมา
นี่คือหนังสือพิมพ์ดาวแดงของรัสเซีย พอเห็นรูปบนหน้าปก ทุกอย่างก็เข้าใจได้ทันที
“ไม่คิดเลยว่าจะออกเร็วขนาดนี้!” อันนาคว้าหนังสือพิมพ์จากมือเซี่ยอี้ มองรูปเซี่ยอี้ที่ปิดบังใบหน้าอยู่บนนั้นด้วยความตื่นเต้นยินดี
พาดหัวข่าวของหนังสือพิมพ์คือ “บันทึกนักแม่นปืนต่างชาติแห่งแนวรบด้านตะวันออก”
“ไหน ๆ ขอผมดูบ้าง!”
อังเดรกับเซี่ยเอ่อร์ไกเอนตัวมาจากเบาะหลัง
ทั้งคู่มองหนังสือพิมพ์ในมืออันนา ก่อนจะร้องอุทานออกมาพร้อมกัน