เสบียงสำหรับปฏิบัติการเดี่ยวเก้าชุด กระสุนหลายหีบ และเครื่องยิงจรวดอาร์พีจีสามกระบอก
ไม่ได้เอาครกมาด้วย ในการรบขนาดใหญ่แบบนี้ ของพรรค์นี้ยิงไม่แม่นยำ สู้ความใช้งานง่ายของอาร์พีจีไม่ได้เลย
โดยไม่รู้ตัว เซี่ยอี้ก็เริ่มติดนิสัยพกเครื่องยิงจรวดอาร์พีจีไปทุกภารกิจแล้ว
พอได้รับอุปกรณ์มา ทุกคนก็ไม่ได้รีบสวมใส่ทันที
หนึ่ง เพราะอากาศร้อน อีกอย่าง พวกเขายังอยู่ในเขตแดนแทนซาเนีย หากสวมอุปกรณ์กันโต้ง ๆ แบบนี้ ไม่ถูกออกหมายจับก็แปลกแล้ว
พอขนอุปกรณ์ขึ้นท้ายรถทีละลัง ยางรถกระบะที่จมอยู่แล้วก็ยุบแบนลงอย่างเห็นได้ชัด
“ยางจะไม่แตกใช่ไหม?” เซี่ยอี้มองมาร์คัสข้างกายอย่างเป็นห่วง
“วางใจ วางใจ” มาร์คัสตบยางรถอย่างมั่นใจ “รถคันนี้ถึกจะตาย ผมไม่เคยเห็นยางมันแตกเลยสักครั้ง”
ได้ยินแบบนั้น มุมปากของเซี่ยอี้ก็กระตุกอย่างห้ามไม่อยู่
รถกระบะทั่วไปบรรทุกได้ประมาณ 500–1,000 กิโลกรัม แค่อุปกรณ์ของพวกเขาก็หนักอย่างน้อยสองร้อยกิโลกรัมแล้ว ยังไม่ต้องพูดถึงผู้ชายตัวโตตั้งสิบคนบนรถ
แต่รถคันนี้เป็นของมาร์คัส ในเมื่อเจ้าตัวพูดแบบนั้นแล้ว เซี่ยอี้ก็ไม่สะดวกจะพูดอะไรต่อ
ทุกคนขึ้นรถ รถกระบะสตาร์ตออกเดินทางอีกครั้ง
หลังตึกเตี้ยไม่กี่หลังค่อย ๆ เลือนหายไป ทุ่งหญ้าโปร่งที่มีต้นไม้กระจัดกระจายก็เข้ามาแทนที่อย่างรวดเร็ว
“หัวหน้า!” เซี่ยเอ่อร์ไกชี้ไปทางหลังต้นอะคาเซียที่อยู่ไกล ๆ แล้วร้องขึ้น “ดูเร็ว!”
เซี่ยอี้มองตามไป เห็นยีราฟตัวหนึ่งยืนอยู่ข้างต้นอะคาเซีย ใช้ลิ้นเกี่ยวใบอ่อนบนกิ่งไม้ส่งเข้าปากอย่างไม่รีบร้อน