เขายังคงทำซ้ำขั้นตอนเดิม เล็ง แล้วยิง
นัดแรกยิงขา นัดที่สองยิงหัว
เด็ดขาด ฉับไว จังหวะชัดเจน
หืม?
จู่ ๆ ความคิดหนึ่งที่ไม่เข้ากับสถานการณ์ก็ผุดขึ้นมาในใจเขา
ความรู้สึกนี้ทำไมเหมือนกำลังเล่นเกมอยู่เลย?
หลังจากยิงไปเรื่อย ๆ จนหมดแม็กกาซีน ฝั่งตรงข้ามก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ และรู้ว่าทางนี้มีนักแม่นปืนอยู่คนหนึ่ง
เซี่ยอี้จึงตกเป็นเป้าหมาย
ตอนที่เขาเปลี่ยนแม็กกาซีนเสร็จแล้วกลับมายังตำแหน่งยิงอีกครั้ง
เขาก็เห็นลำกล้องปืนของรถถังคันหน้าสุดหมุนมาเล็งตรงมาที่ตัวเอง
เมื่อมองลำกล้องขนาดใหญ่ลำนั้น ในใจเซี่ยอี้มีเพียงความคิดเดียว
ข้างในลำกล้องมืดชะมัด......
อิกอร์ที่อยู่ข้าง ๆ ตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว
“หมอบลง!”
เขาตะโกนลั่น คว้าด้านหลังเสื้อเกราะกันกระสุนของเซี่ยอี้ แล้วกระชากอีกฝ่ายลงไปที่ก้นสนามเพลาะอย่างแรง
เซี่ยอี้แทบจะถูกกระชากออกจากตำแหน่งยิง ทั้งร่างหงายหลังล้มลง แผ่นหลังกระแทกพื้นโคลนที่ก้นสนามเพลาะอย่างแรง
ในชั่วขณะเดียวกัน ปืนใหญ่หลักของรถถังก็คำรามเสียงทุ้ม กระสุนพุ่งผ่านเหนือศีรษะพร้อมกระแสอากาศร้อนระอุ เฉียดตำแหน่งที่เขาเพิ่งหมอบอยู่ไปแทบจะพอดี ก่อนจะระเบิดขึ้นห่างจากด้านหลังสนามเพลาะไปราวไม่กี่เมตร
คลื่นแรงระเบิดพัดดินและเศษหินขึ้นมา ร่วงกระหน่ำใส่ยอดสนามเพลาะและกระสอบทรายราวกับลูกเห็บ เศษหินบางก้อนกระเด็นเข้ามาในสนามเพลาะ กระแทกเสื้อเกราะกันกระสุนของเขาจนเกิดเสียงทุ้ม
เซี่ยอี้นอนอยู่บนพื้น เสียงหึ่งต่ำ ๆ ดังก้องอยู่ในหูอีกระลอก