แต่ดูเหมือนหญิงสาวจะมีเป้าหมายชัดเจน
เมื่อเห็นเซี่ยอี้พิงกำแพงสูบบุหรี่อยู่ ดวงตาของเธอก็เป็นประกาย ก่อนจะเร่งฝีเท้าเดินตรงมาหาเขา
“คุณคือบรู๊สหรือเปล่าคะ?”
พอได้ยินเสียง เซี่ยอี้ก็เงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว
ตอนนั้นหญิงสาวเดินมาถึงข้างตัวเขาแล้ว
“คุณรู้จักผมเหรอ?” เซี่ยอี้ทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้น ใช้เท้าเหยียบดับ แล้วหันไปมองหญิงสาว
หญิงสาวพยักหน้า ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ “นักแม่นปืนจากทีมเก้า หน่วยร้อยที่เจ็ด กองพันที่เจ็ด ทหารอาสาสมัครต่างชาติของรัสเซีย”
เมื่อได้ยินหญิงสาวเอ่ยถึงที่มาของตัวเองได้อย่างแม่นยำในประโยคเดียว ความคิดของเซี่ยอี้ก็พลุ่งพล่านขึ้นมา เขานึกถึงเรื่องที่อิกอร์เพิ่งเล่าให้ฟังเมื่อครู่โดยไม่รู้ตัว
“คุณเป็นนักข่าวเหรอครับ?” เซี่ยอี้ถามหยั่งเชิง
หญิงสาวพยักหน้า รอยยิ้มตรงมุมปากเด่นชัดขึ้น “สวัสดีค่ะ ฉันเป็นนักข่าวของหนังสือพิมพ์ดาวแดงแห่งรัสเซีย ชื่ออันนาค่ะ”
พูดจบ เธอก็ยื่นมือขวามาหาเซี่ยอี้ก่อน
“สวัสดีครับ” ในเมื่ออีกฝ่ายยื่นมือมาอย่างเป็นมิตร เซี่ยอี้ก็ไม่คิดปฏิเสธ เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือไปจับมือเธอ
แตะมือแล้วผละออกอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด
“ขอสัมภาษณ์คุณได้ไหมคะ?” อันนาเปิดปากถามก่อน
เซี่ยอี้ส่ายหน้าแทบจะทันที “ขอโทษครับ ผมไม่คิดจะให้สัมภาษณ์”
พูดจบ เขาก็ไม่รอเซี่ยเอ่อร์ไกกับคนอื่น ๆ แล้วหันหลังเดินไปทางหอพัก
“คุณบรู๊ส รอก่อนค่ะ!”
ยังเดินไปไม่ทันสองก้าว อันนาก็เร่งฝีเท้าตามมาขวางหน้าเซี่ยอี้ไว้