แน่นอนว่า หลินเฟิงก็รู้ดี อยากเป็น "ซูเปอร์การ์ด" แค่ความสามารถเท่านี้ยังไม่พอ ต้องเดินทีละก้าว
ตอนนี้ ภารกิจ "ชิงอำนาจ" สำเร็จไปแล้ว ยังไม่มีภารกิจใหม่ แต่เขารู้สึกว่า ในการแข่งขันซ้อมครั้งต่อไป โอกาสใหม่อาจจะถูกปลดล็อกขึ้นมา
ดังนั้น เกมนี้เขาต้องทุ่มสุดตัว! ไม่ใช่แค่ชนะ แต่ต้องชนะให้สวยงาม ให้ออกัสตินจมดิ่งลงไปเลย!
จัมพ์ช็อตไร้ทางแก้ (กาแล็กซี่)!
"เยี่ยมไปเลย!" หลินเฟิงกำหมัดแน่น กลั้นเสียง cheered ที่เกือบหลุดออกมาปากไว้
สกิลนี้มาได้ถูกเวลาจริงๆ เติมเต็มชิ้นส่วนที่ขาดหายไปที่สุดของเขา เมื่อสองวันก่อน ผู้ช่วยโค้ชเฟรแมนเรียกไปคุย ความหมายชัดเจนมาก:
โค้ชบาร์นส์จะใช้ผลงานในเกมซ้อมทีมครั้งนี้ ตัดสินว่าเขากับออกัสตินใครได้เล่นตัวจริง
หลินเฟิงรู้ดี ตัวเขากับออกัสตินต่างกันตรงไหน? ก็ตรงที่ช็อตนิ่งๆ นี่แหละ ตอนซ้อมเขาสังเกตเห็นชัด ออกัสตินช็อตนิ่งจริงๆ ทั้งแม่นทั้งนิ่ง
และเขาจำได้ ไอ้หมอนั่นอยู่เอ็นบีเอมาเป็นสิบปี เป็นคู่ต่อสู้ที่หินสุดๆ ดังนั้นพอได้ข่าวมา เขากดดันไม่น้อย
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว พอได้ [อีลิทชูตเตอร์] มา ช็อตกลางของเขากระโดดขึ้นไปอยู่ระดับเอ็นบีเอเลย!
แบบนี้ ต่อให้เจอการแข่งขันซ้อมที่กำลังจะมาถึง เขาก็มีกำลังใจเต็มเปี่ยม ไล่ดาวไล่เดือน (กาแล็กซี่), ปีศาจมองไม่เห็น (กาแล็กซี่), นักเลี้ยงลูกมือฉมัง (ม่วง)
รวมกับคำทองสีม่วงอันใหม่นี้ สองกาแล็กซี่ผสมสองม่วง คอนฟิกแบบนี้พอให้เขาสู้กับออกัสตินในเกมซ้อมได้แล้ว
แน่นอน หลินเฟิงก็รู้ดี อยากเป็น "ซูเปอร์การ์ด" ตัวจริง แค่ทรัพยากรเท่านี้ยังไม่พอ ต้องเดินทีละก้าว
ตอนนี้ ภารกิจ "ชิงอำนาจ" สำเร็จไปแล้ว ยังไม่มีภารกิจใหม่ แต่เขาคิดว่า ในการแข่งขันซ้อมครั้งหน้า โอกาสใหม่อาจจะโผล่มาเอง
ดังนั้น เกมนี้เขาต้องเอาจริง! ไม่ใช่แค่ชนะ แต่ต้องชนะให้สวยงาม ให้ออกัสตินจมดิ่งลงไป!
"ลิน ไปกินข้าวกัน"
ข้างๆ ดูแรนท์ซ้อมเสร็จแล้ว เรียกเขาไปด้วยกัน
เพิ่งได้ของรางวัล หลินเฟิงอารมณ์ดีมาก พูดออกไปเลยว่า "ไป ฉันเลี้ยงข้าวจีนเอง"
"โอ้ว!" ดูแรนท์ได้ยิน ตาเป็นประกายทันที
"เร็วๆ เร็วๆ!"
เจ้าดูตัวน้อยมีพลังขึ้นมาทันที ลากหลินเฟิงไปห้องแต่งตัว ท่าทางเหมือนกลัวเขาจะเปลี่ยนใจ
เห็นท่าทางนักกินของดูแรนท์ หลินเฟิงอดขำไม่ได้
คนอเมริกันพวกนี้ไม่เคยได้กินของดีๆ พอได้ยินข้าวจีนก็เหมือนถูกฉีดยากระตุ้น
แต่การสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับดูแรนท์ก็สำคัญจริงๆ ยังไงซะ ไอ้หมอนี่คืออาวุธระดับตำนานสำหรับแอสซิสต์ของเขาในอนาคต
มีมาสเตอร์จัมพ์ช็อตระดับประวัติศาสตร์อยู่ข้างกาย เป็นการ์ดจ่ายให้เขา แค่อยากได้แอสซิสต์ก็ง่ายจะตาย!
บางที การ์ดจ่ายที่ดีอยากได้สถิติแอสซิสต์สวยๆ ก็อดทนหน่อย เพราะมันต้องดูสีหน้าเพื่อนร่วมทีม เพื่อนร่วมทีมเก่ง รับบอลแล้วทำแต้มได้ แอสซิสต์ก็มาเอง แต่ถ้าเพื่อนร่วมทีมอ่อน ขนมปังป้อนถึงปากยังสำลักได้ แบบนั้นสิถึงจะเซ็ง
ส่วนดูแรนท์ เป็นเครื่องทำแต้มจริงๆ สถิติในมหาวิทยาลัยของตัวเอง โดยเฉพาะแอสซิสต์จะสวยได้หรือไม่ ต้องพึ่งเขาหมดเลย
ในสนามมหาวิทยาลัยเท็กซัส ทีมลองฮอร์นกำลังซ้อมกันอย่างดุเดือด
"สวบ! สวบ! สวบ!"
หลินเฟิงจัมพ์ช็อตระยะกลางหลายครั้งติดต่อกัน ทุกครั้งเข้าห่วงอย่างสะอาด
บาร์นส์มองช็อตของหลินเฟิง แล้วหันไปพูดกับเฟรแมน น้ำเสียงแปลกใจเล็กน้อย "ช่วงนี้ช็อตของหลินเฟิง ใช้ได้เลยนะ"
"จริงด้วย" เฟรแมนพยักหน้า "พัฒนาการด้านช็อตของเขาช่วงนี้ น่าตกใจมาก บางทีอาจเป็นเพราะกำลังจะแข่งขันกับออกัสติน ความกดดันกลายเป็นแรงผลักดันให้ก้าวข้ามขีดจำกัด?"
บาร์นส์ไม่คิดว่าแปลก หลินเฟิงเข้า team ได้เดือนนึงแล้ว การซ้อมช่วงนี้เขามองเห็นหมด หลินเฟิงพื้นฐานดีอยู่แล้ว บวกกับช่วงนี้ซ้อมอย่างหนัก มีแรงกดดันจากภายนอก จู่ๆ ปิ๊งในเรื่องเทคนิคบางอย่าง ก็ปกติ
เขาดูนาฬิกาข้อมือ แล้วพูด "เอาเลย วันนี้แหละ ประกาศตัวจริง"
เฟรแมนได้ยิน ตื่นเต้นขึ้นมาทันที "อยากรู้จังเลย สู้กันจริงๆ แล้ว หลินเฟิงจะเก่งกว่าหรือออกัสตินจะเหนือกว่า......."
เขาเดินไปขอบสนาม ตะโกนบอกนักบาสที่กำลังซ้อม "ทุกคนหยุดก่อน ต่อไปเล่นเกมซ้อมกัน"
นักบาสคนอื่นได้ยิน สีหน้าเฉยๆ คิดว่าเป็นแค่การซ้อมในทีมธรรมดาๆ
แต่สีหน้าของหลินเฟิงกับออกัสตินเปลี่ยนไปทันที เพราะเฟรแมนบอกใบ้ให้พวกเขาฟังก่อนหน้านี้แล้วว่า โค้ชจะใช้เกมซ้อมนี้ตัดสินตัวจริง
ดูท่า วันนี้แหละ!
ดีเจ ออกัสตินจ้องหลินเฟิง ดวงตาเต็มไปด้วยไฟต่อสู้ ตลอดเดือนนี้ เขารู้จักหลินเฟิงดี
เขารู้ว่านักศึกษาแลกเปลี่ยนจากจีนคนนี้เก่งมาก โดยเฉพาะเรื่องความเร็วและการจ่ายบอล ทิ้งห่างเขาไปไกลลิบ
แต่ออกัสตินยังมั่นใจเสมอ เพราะหลินเฟิงเมื่อก่อนเป็น "คนไม่ยิง" ช็อตคือจุดอ่อนของเขา และหัวหน้าโค้ชริก บาร์นส์เป็นคนให้ความสำคัญกับเกมรุก
ดังนั้นเขาไม่คิดว่าหลินเฟิงจะชนะเขาในการชิงตัวจริงได้
แต่ช่วงไม่กี่วันมานี้ เขารู้สึกผิดปกติ ช็อตของหลินเฟิงจู่ๆ แม่นขึ้นมา แม้แต่การ์ดป้องกันกดดันหนัก เขาก็ยังยิงเข้า
ทันใดนั้น ออกัสตินรู้สึกกดดันมหาศาล เพราะสิ่งที่เขาเก่งกว่าหลินเฟิง ก็มีแค่เกมรุกและการยิง! ตอนนี้หลินเฟิงเติมเต็มจุดอ่อนนี้แล้ว.......ตัวเองจะต้องเสียเปรียบเหรอ?
ไม่! ไม่มีทาง!
ออกัสตินกำหมัดแน่น จ้องหลินเฟิงเขม็ง ต่อให้ช็อตเธอพัฒนา ก็ไม่มีทางสู้ฉันได้! ฉันต้องชนะเธอ!
ไฟต่อสู้เดือดพล่านในใจเขา
[ชื่อภารกิจ: ชิงอำนาจ ณ ตอนนี้!]
[เงื่อนไขภารกิจ: เอาชนะออกัสติน! ได้เป็นตัวจริง!]
[รางวัลภารกิจ: 1. กล่องสมบัติเอฟเฟกต์ระดับม่วง! 2. การ์ดเพิ่มพลังกระโดด!]
เป็นโอกาสพัฒนาเพิ่มอีก!
เห็นรางวัลจากระบบ ความตั้งใจชนะของหลินเฟิงแน่นหนาขึ้น
ทีมลองฮอร์นเริ่มแบ่งทีม หลินเฟิงกับดูแรนท์อยู่ทีมแดง ส่วนออกัสตินนำทีมน้ำเงิน เตรียมปะทะกับหลินเฟิงโดยตรง
เสียงนกหวีดดังขึ้น!
เฟรแมนข้างสนามเอียงหัว:
"ให้เคดีกับหลินเฟิงอยู่ทีมเดียวกัน ออกัสตินจะโชคร้ายเกินไปหน่อยไหม?"
บาร์นส์กลับโบกมือ:
"ฉันดูที่ความสามารถแต่ละคน ไม่ได้ดูแพ้ชนะ"
"เพราะงั้นเพื่อนร่วมทีมเป็นใคร ไม่สำคัญเลย"
"แถมทีมแดงก็มีแค่สองคนที่สู้ได้ ที่เหลืออีกสามเป็นตัวสำรองทั้งนั้น"
"ฝั่งทีมน้ำเงินล่ะ? นอกจากออกัสติน อีกสี่คนที่เหลือสามคนเป็นตัวจริง!"
พอได้ยินแบบนั้น เฟรแมนก็เงียบปาก
บอลถูกโยนขึ้น!
ทีมน้ำเงินกระโดดบอลคือเซ็นเตอร์ตัวจริง เดกซ์เตอร์ พิตต์แมน เขาปัดบอลให้ออกัสติน
ออกัสตินรับบอลแล้วพุ่งไปข้างหน้าทันที
หลินเฟิงประกบติดทันที ก้าวตามแน่นมาก
อาศัยความสูงขายาว หลินเฟิงใช้ร่างกายกดดันออกัสตินตลอดเวลา
"รูปร่างต่างกันเยอะเกินไป!" เฟรแมนมองจนมุมปากเบ้ "หลินเฟิงแค่ใช้ร่างกายก็ทำให้ออกัสตินแย่ได้แล้ว"
"แล้วเท้ายังไวขนาดนั้น"
"ออกัสตินอยากใช้ความระเบิดพลัดหลุดเหรอ? ยากล่ะ!"
บาร์นส์แค่มองยิ้มๆ ไม่พูดอะไร
ออกัสตินเลี้ยงบอลออกไปนอกเส้นสามแต้ม คิดหาทางทันที
เขาอยากพิสูจน์ตัวเอง ดังนั้นบอลลูกนี้ เขาตัดสินใจเล่นเดี่ยว
ปังๆๆ!
หลังจากการเลี้ยงบอลสุดตาพร่า เขาก็ลดไหล่ลงทันที ออกแรงทะลุเข้าไป!
หลินเฟิงก้าวแรกตามไม่ทันจริงๆ
ออกัสตินเพิ่งจะเริ่มดีใจ แต่เสี้ยววินาทีถัดมาก็รู้สึกผิดปกติ
ไอ้หมอนั่นตามขึ้นมาได้ยังไง?!
แล้วชูแขนทั้งสองที่ยาวเกินปกติ มาปกคลุมหัวของเขา!
ยืนอยู่หน้าหลินเฟิงที่สูงกว่าเกือบ 20 เซนติเมตร แขนยาวกว่า 30 เซนติเมตร ออกัสตินรู้สึกกดดันสุดขีด
เขากัดฟัน ฝืนทิ้งบอลออกไป
"ปั่ก!"
ผลคือ หลินเฟิงตบเบาๆ ปัดบอลออกไป
เก็บบอลได้ หลินเฟิงหมุนตัวส่งบอลโต้กลับทันที
คนอื่นในทีมแดงก็วิ่งเต็มสปีดไปแดนหน้า
"เร็ว! หยุดเขาให้ได้!" มีคนในทีมน้ำเงินตะโกนอย่างร้อนรน
ใครๆ ก็รู้ว่าหลินเฟิงวิ่งเร็วแค่ไหน ถ้าให้เขาวิ่งเต็มสปีด ไม่มีทางตามทันแน่นอน
ดังนั้นต้องรีบสกัดเขาไว้ในตอนที่ยังสกัดได้!
แต่ไม่ทันแล้ว
หลินเฟิงเหมือนสายฟ้า วิ่งจากแดนหลังไปแดนหน้าต่อหน้าต่อตา everyone กระโดดขึ้น กระแทกบอลลงห่วงอย่างแรง
ทีมแดงทำแต้มแรกได้!
"เร็วเกินไป......" นักบาสทีมน้ำเงินมองแผ่นหลังเขา เหลือเพียงยิ้มแห้ง
เฟรแมนดูจบรอบนี้ อดส่ายหัวไม่ได้:
"ออกัสตินควรเล่นพิคแอนด์โรลมากกว่านะ"
"ด้วยความสูงแค่นี้ คิดจะยิงเดี่ยวชนหลินเฟิงเหรอ? ยากเกินไป"
"เขาอยากโชว์มากเกินไป เลยกลายเป็นพลาดท่า"
เห็นหลินเฟิงทำฟาสต์เบรกง่ายๆ ออกัสตินหน้ามืดตามัว
เขาไม่คิดว่า แค่รอบแรก ตัวเองก็ถูกบล็อก และโดนโต้กลับ
รอบต่อไปทีมน้ำเงินบุก ออกัสตินไม่กล้าเล่นเดี่ยวอีกแล้ว
เขาเรียกพิตต์แมนมาทำพิคแอนด์โรล แล้วฉวยจังหวะลอดเข้าไประยะกลาง หยุดกะทันหันแล้วกระโดดยิง
แต่ในจังหวะที่บอลออกจากมือ เขาตกใจพบว่า หลินเฟิงพุ่งมาประกบถึงข้างตัวอีกแล้ว!
แขนยาวนั่นยื่นมาขวางตาอีกครั้ง
โดนรบกวนแบบนี้ บอลลอยไปไหนไม่รู้ ออกนอกเส้นหลัง
"อะไรเนี่ย?" เฟรแมนตาโต "แบบนี้ก็รบกวนได้ด้วยเหรอ?"
บาร์นส์ถึงได้พูดออกมา:
"นี่แหละความสามารถของแขนยาว!"
"รูปร่างของหลินเฟิง คือทุนใหญ่ที่สุดในด้านการป้องกันของเขา"
"บวกกับเท้าที่ไวขนาดนั้น ต่อให้ออกัสตินเรียกพิคแอนด์โรล......ก็ยังยาก!"
ทีมแดงบุก
หลินเฟิงรับบอลนอกเส้นสามแต้ม ออกัสตินตั้งท่าเซ ทนทานสุดชีวิต ท่าทางการ์ดป้องกันก็กระตือรือร้นมาก
แต่หลินเฟิงแค่หมุนตัว มือช่วยยกขึ้นตามธรรมชาติ ก็ปาดออกัสตินทิ้งไป
เลี้ยงไประยะกลาง ลุกขึ้นยิงเลย
ออกัสตินจริงๆ ไม่เสียตำแหน่ง พยายามกระโดดรบกวนสุดแรง
แต่ความสูงต่างกันขนาดนั้น เขาเอื้อมไม่ถึงแม้แต่ข้อมือหลินเฟิง!
มีคลังคำ [อีลิทชูตเตอร์] ช็อตกลางของหลินเฟิงตอนนี้นิ่งขึ้นมาก
บาสเก็ตบอลเข้าห่วงอย่างสะอาด
ทีมแดงได้อีกสองแต้ม!
ออกัสตินมองบอลเข้า ไฟในใจพลุ่งขึ้นทันที
พอถึงตาถือบอลครั้งหน้า เห็นว่าหลินเฟิงห่างไปหนึ่งก้าว เขายิงสามแต้มกระโดดเลย!
แต่ตอนที่หลินเฟิงยื่นมือพุ่งเข้ามา ออกัสตินตาแทบหลุด!
มือใหญ่ๆ นั่น เอื้อมไปโดนบอลอีกแล้ว!
ปลายนิ้วหลินเฟิงสัมผัสได้ถึงความรู้สึกคุ้นเคย
แรงของบาสเก็ตบอลลดลงครึ่งหนึ่งทันที
ลอยขึ้นกลางอากาศแล้วร่วงลงอย่างนุ่มนวล ถูกเขาเก็บเข้าอกอย่างง่ายดาย
รอบนี้ทีมน้ำเงินถอยรับเร็วพอ ไม่ให้หลินเฟิงมีโอกาสวิ่งทำฟาสต์เบรก
หลินเฟิงเลี้ยงบอลไปแดนหน้าอย่างช้าๆ นอกเส้นสามแต้มจู่ๆ ก็เร่งความเร็ว!
ออกัสตินกัดฟันประกบข้างตัว พยายามทำให้เขาช้าลง
เห็นแค่หลินเฟิงกลิ้งบอลไปข้างหลัง