เสิ่นเยี่ยนซวยฉลาดมาตั้งแต่เด็ก ไม่อย่างนั้นคงไม่ถูกผู้อาวุโสของตระกูลเสิ่นถูกใจตั้งแต่แรกเห็น และรับตัวมาเลี้ยงดูอบรมด้วยตัวเอง
พอโตขึ้น เสิ่นเยี่ยนซวยก็ทำงานเก่งโดดเด่น แต่กลับเป็นคนเงียบขรึม พูดน้อย ไม่ค่อยน่าคบหา
เรื่องความรักของลูกชายคนโตเป็นเรื่องใหญ่ที่สุดในใจพ่อและแม่เชิ่น ทั้งคู่เป็นห่วงเรื่องนี้ไม่น้อย ก่อนหน้านี้ก็แนะนำคู่ดูตัวให้เขาไปหลายคน
มีทั้งสาวอ่อนหวาน สาวใจร้อน พี่สาวสุดแซ่บ สาวเรียบร้อย สาวเก่ง สาวน้อยน่ารัก จะสูงจะเตี้ย จะอ้วนจะผอมก็มีครบ
เพื่อนสนิทชอบแซวเธอว่า “ยังไม่ลงตัวอีกเหรอ ลูกชายบ้านเธอก็เหมือนฮ่องเต้สมัยก่อนเลยนะ กำลังคัดเลือกสนมอยู่หรือไง”
แต่ถึงพ่อกับแม่เชิ่นจะพยายามขนาดนี้ เสิ่นเยี่ยนซวยก็ยังไม่ถูกใจใครสักคน
แม่เชิ่นเหลือบมองเหวินถิงเซี่ยอย่างแนบเนียน เด็กดี นุ่มนิ่ม ผิวพรรณสดใส เพิ่งอายุครบ 18 ปี ที่แท้ลูกชายชอบสาววัยใสสินะ
แถมยังซ่อนความหื่นไว้ด้วย
สรุปว่าก่อนหน้านี้เธอกับสามีพยายามผิดทางมาตลอดสินะ
กินข้าวเสร็จ เหวินถิงเซี่ยตั้งใจจะขอตัวกลับ แต่แม่เชิ่นกระตือรือร้นเกินไป ทั้งยังดึงเธอไว้พลางถามไถ่เรื่องจิปาถะอย่างสนิทสนม
เหวินถิงเซี่ยไม่ค่อยถนัดรับมือเรื่องมนุษยสัมพันธ์อยู่แล้ว อีกอย่างแม่เชิ่นก็เป็นคนใจดีและเป็นมิตรจริง ๆ เธอเลยไม่กล้าปฏิเสธ
ทุกคนนั่งลงบนโซฟาในห้องรับแขก คนรับใช้ยกผลไม้หลังอาหารมาให้
“เซี่ยเซี่ยเก่งจริง ๆ สอบติดสาขาปัญญาประดิษฐ์ของมหาวิทยาลัยชิงต้าได้ด้วย สาขานี้เกี่ยวข้องกับโครงการที่เยี่ยนซวยกำลังพัฒนาอยู่พอดี ถ้าสนใจ ก็เข้าร่วมทีมโครงการของพวกเขาได้นะ ถือว่าไปฝึกงานล่วงหน้า” แม่เชิ่นยิ้มหน้าบาน พลางจับมือเหวินถิงเซี่ยไว้