ตระกูลเฮ้อเป็นตระกูลเก่าแก่ที่สืบทอดกันมาหลายร้อยปี สายหลักและสายรองของตระกูลมีความซับซ้อนเกี่ยวพันกัน อีกทั้งยังมีสมาชิกจำนวนมาก
วันเกิดปีนี้ของคุณปู่เฮ้อไม่ใช่วันครบรอบที่ลงตัว ท่านรู้สึกว่าจัดงานใหญ่โตวุ่นวายเกินไป จึงไม่ยอมจัดงานใหญ่ ทำเพียงงานเลี้ยงในครอบครัวเล็ก ๆ ที่บ้านเก่าตระกูลเฮ้อ
แม้จะบอกว่าเป็นงานเล็ก ๆ แต่พอญาติพี่น้องทั้งตระกูลเฮ้อมารวมตัวกัน ก็จัดโต๊ะได้ตั้งสิบกว่าโต๊ะ
เชียนหนิงเริ่มเตรียมงานวันเกิดให้คุณปู่ล่วงหน้าตั้งหนึ่งสัปดาห์
เธอแต่งเข้าตระกูลเฮ้อมาสิบสามปี จากเมื่อก่อนที่ไม่รู้อะไรเลย เจอเรื่องนิดหน่อยก็ลนลานจนทำอะไรเปิ่น ๆ ไปหมด ตอนนี้เธอสามารถจัดงานเลี้ยงได้เรียบร้อยด้วยตัวเองแล้ว
บนโซฟามีเด็กสาววัยสิบสามปีนั่งอยู่ เธอรวบผมเป็นหางม้า เผยหน้าผากโล่งเกลี้ยง มีปอยผมสั้น ๆ อยู่ด้านหน้า เด็กสาววัยนี้ไม่ต้องแต่งหน้าเลย ใบหน้าสวยได้รูป ผิวเนียนราวกับไข่ที่ปอกเปลือกแล้ว มองอย่างไรก็น่ารัก
เฮ้อเจิงอวี๋ ลูกสาวที่เกิดหลังเชียนหนิงกับเฮ้อเจิ้นหัวสร้างครอบครัวใหม่ และเป็นน้องสาวต่างมารดาของเฮ้อซวยหลิน
“แค่ก ๆ~”
เฮ้อเจิงอวี๋ดูคลิปสั้นพลางดื่มชานม แล้วเผลอสำลักเข้า
“โอ๊ย แม่คนเก่งของแม่ ดื่มช้า ๆ หน่อยสิ” เชียนหนิงกำลังสั่งงานคนใช้ พอได้ยินเสียงก็รีบเดินเข้ามา ลูบหลังลูกสาวสุดที่รัก แววตาและปลายผมล้วนเต็มไปด้วยความรักเอ็นดู “ไม่ต้องรีบ ค่อย ๆ ดื่ม ระวังหน่อยนะ”
“แม่ นี่เล็บที่หนูให้คนทำเป็นพิเศษเมื่อกี้ สวยไหม”
พอเชียนหนิงเดินมา เฮ้อเจิงอวี๋ก็แบมืออย่างภาคภูมิใจ หงายหลังมือขึ้นแล้วโบกนิ้วทั้งสิบไปมาตรงหน้าแม่
เชียนหนิงยิ้มหน้าบาน จับมือลูกสาวพลิกดูซ้ายดูขวา เด็กสาวมีผิวละเอียดนุ่มนวลอยู่แล้ว ยิ่งอยู่ในตระกูลร่ำรวยและได้รับการดูแลอย่างดี นิ้วเรียวงามราวหยกก็ไม่ใช่คำกล่าวเกินจริง