ฤดูหนาวฟ้ามืดเร็ว ตอนนี้เพิ่งจะหนึ่งทุ่มกว่า
ในมหานครใหญ่ เวลานี้มนุษย์เงินเดือนมากมายเพิ่งเลิกงาน ส่วนชีวิตยามค่ำคืนของหนุ่มสาวก็เพิ่งเริ่มต้นอุ่นเครื่อง เป็นช่วงเวลาที่คึกคักและมีชีวิตชีวา
แต่ที่นี่ ถนนเล็ก ๆ ในป่าซึ่งไม่มีไฟถนนกลับมืดสนิทจนแทบมองอะไรไม่เห็น
เหวินถิงเซี่ยคุ้นเคยกับชีวิตกลางคืนของคนนอนดึกในเมืองใหญ่ เธอปลดจักรยานสาธารณะออกมาปั่นต้านลม คิดว่ายังมีเวลาอีกเยอะ ปั่นเล่นอีกสักสองสามรอบแล้วค่อยกลับก็ได้
เสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์คำรามดังมาจากด้านหลัง เหวินถิงเซี่ยไม่ได้ใส่ใจ
แม้ถนนเล็ก ๆ ในป่านี้จะแคบและเป็นถนนเดินรถทางเดียว รถยนต์คันเล็กอาจผ่านได้อย่างเบียดเสียด แต่รถมอเตอร์ไซค์กับจักรยานสามารถขี่คู่กันได้สบาย
เธอหักแฮนด์จักรยานสาธารณะ แล้วปั่นชิดขอบทางเพื่อเว้นทางตรงกลาง สีหน้าผ่อนคลายพลางชื่นชมทิวทัศน์ริมทางต่อไป
ทุกอย่างเกิดขึ้นในชั่วพริบตา ก่อนที่เหวินถิงเซี่ยจะทันตั้งตัว มอเตอร์ไซค์ก็พุ่งชนเธออย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เธอล้มลงกับพื้น กระดูกหัวเข่ากระแทกเข้ากับหินข้างทางอย่างแรง