หัวแม่มือหยาบกร้านของผู้จัดการติงกดปุ่มสีแดงบนรีโมตพลาสติกสีดำอย่างแรง
ขอบเล็บของเขาซีดขาวอมเขียวเพราะออกแรงมากเกินไป
ปุ่มส่งเสียง “แคล็ก” แห้งฝืด
เสียงพลาสติกกระทบกันแผ่วเบานั้นดูไร้ความสำคัญในโถงกว้างที่ว่างเปล่า
แต่มันกลับเหมือนกุญแจที่ไขประตูนรก
โครงหลังคาเหล็กสูงจากพื้นสามสิบเมตรเหนือศีรษะพลันส่งเสียงเฟืองเสียดสีกันแสบแก้วหู
เสียงแหลมคมราวกับกำลังใช้แผ่นเหล็กขูดกระดานดำ
ลวดสลิงเหล็กรับน้ำหนักเส้นหนาหลายเส้นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง กระทบกันจนเกิดเสียงคำรามของโลหะสนั่นหู
เศษเหล็กขึ้นสนิมปะปนกับฝุ่นเก่าคร่ำคร่า
โปรยลงมาจากที่สูงราวกับสายฝน กระแทกพื้นกระเบื้องมันวาวของโถง
“หึ่ง ๆ ๆ”
หม้อแปลงไฟฟ้าแรงสูงที่ซ่อนอยู่ในเงามืดเข้าสู่ภาวะโอเวอร์โหลดในพริบตา
เสียงกระแสไฟฟ้าทุ้มต่ำคล้ายฝูงแตนยักษ์กำลังกระพือปีกอยู่ข้างหู
ความมืดเบื้องบนของโถงพลันสว่างวาบด้วยแสงสีฟ้าจ้าผืนใหญ่
ตาข่ายไฟฟ้าโลหะผสมขนาดใหญ่ที่คลุมพื้นที่ครึ่งสนามบาสเกตบอลทิ้งตัวลงมาจากเบื้องบนด้วยแรงมหาศาล
สายตาข่ายโลหะผสมหนาเท่านิ้วมือพันแน่นด้วยประกายอาร์กไฟฟ้าแรงสูงที่แฝงความตาย
งูไฟฟ้าสีฟ้าแล่นพล่านไปตามช่องว่างระหว่างโลหะ ส่งเสียงระเบิดเปรี๊ยะ ๆ
อากาศถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงไอออไนซ์ในทันที
กลิ่นโอโซนไหม้ฉุนกึกพุ่งผ่านโพรงจมูกของทุกคนราวกับใบมีดที่มองไม่เห็น
หลอดไฟในโถงถูกรบกวนด้วยสนามแม่เหล็กแรงสูงจนกะพริบถี่ พร้อมส่งเสียงซ่าของกระแสไฟฟ้า
“หลบไป!”
อู๋เสียตะโกนจนเสียงแหบพร่า น้ำเสียงสั่นเครือ
เขาก้าวพรวดไปข้างหน้า อยากเข้าไปดึงซูเฉินออกมา
รองเท้าหนังเหยียบเศษกระจกแผ่นหนึ่งที่ลื่นวาว ข้อเท้าพลิกจนเกือบล้มลงกับพื้น
เขารู้ดีว่าสิ่งนี้มีอานุภาพทำลายล้างแค่ไหน
ตาข่ายไฟฟ้าแรงสูงระดับอุตสาหกรรมที่คลังสิบเอ็ดผลิตขึ้นเป็นพิเศษแบบนี้ ต่อให้ช้างเข้าไปสัมผัสก็ถูกย่างเป็นถ่านได้ในพริบตา