ที่ซูจือโจวบอกว่ายุ่งนั้น ยุ่งจริง ๆ
การเรียนปีสองหนักกว่าที่เหวินเซี่ยคิดไว้มาก ซูจือโจวไม่ใช่แค่อันดับหนึ่งของสาขาฟิสิกส์ แต่ยังติดตามอาจารย์ที่ปรึกษาทำโปรเจกต์สำคัญชิ้นหนึ่ง ทุกวันหมกตัวอยู่ในห้องแล็บนานกว่าอยู่หอพักเสียอีก
สองวันแรก เหวินเซี่ยรู้สึกสบายใจสุด ๆ
ไม่ต้องคอยกลัวว่าเงยหน้าขึ้นมาจะปะทะนัยน์ตาสีฟ้าน้ำแข็งคู่นั้น ไม่ต้องหน้าแดงก่ำเพราะคำว่า "แฟนสาว" ไม่ต้องกลายเป็นสัตว์หายากให้คนในโรงอาหารจ้องมองอีกต่อไป
เธอฝึกทหารตรงเวลา กินข้าวตรงเวลา เข้านอนตรงเวลา ชีวิตมีระเบียบราวกับถูกไขลาน
"เหวินเซี่ย วันนี้ไปโรงอาหารสองไหม ได้ยินว่ามีเมนูใหม่" หลี่อวี่ถงถือถาดอาหารเข้ามาถาม
"ได้สิ" เหวินเซี่ยพยักหน้า
พวกเธอตักข้าวหาที่นั่งเรียบร้อย หลี่อวี่ถงกินหมูกระดูกอ่อนเปรี้ยวหวานคำหนึ่ง สีหน้าพึงพอใจมาก "วันนี้ซี่โครงหมูอร่อยมาก เหวินเซี่ยเอาสักชิ้นไหม"
เหวินเซี่ยลองชิมคำหนึ่ง รู้สึกว่ารสชาติไม่ดีเท่าเมื่อก่อน
หลี่ซินตะกุยข้าวสองคำ "จริงสิเหวินเซี่ย ระยะนี้ไม่เห็นรุ่นพี่ซูมาหาเธอเลย"
มือคีบกับข้าวของเหวินเซี่ยชะงักไปเล็กน้อย "พี่เธอยุ่งอยู่"
"อ้อ" หลี่ซินไม่ได้ถามอะไรต่อ
เหวินเซี่ยก้มหน้ากินข้าวต่อ ไม่รู้ทำไม ซี่โครงหมูในปากเหมือนจะยิ่งไม่อร่อยกว่าเดิม
วันที่สาม วันที่สี่ วันที่ห้า
การฝึกทหารเข้าสู่ช่วงโหดที่สุด การจัดรูปขบวนเรียกร้องให้ทุกคนเคลื่อนไหวพร้อมเพรียงเป็นหนึ่งเดียว ครูฝึกตะโกนจนเสียงแหบ
ทุกวันเหวินเซี่ยกลับถึงหอพักก็ล้มตัวลงนอนแผ่บนเตียงทันที ไม่มีแรงแม้แต่จะพิมพ์นิยาย
หน้าแชตในมือถือกับซูจือโจวยังค้างอยู่ที่วันก่อน ๆ
รุ่นพี่ซู: "วันนี้ทำแล็บเสร็จแล้ว เหนื่อย"
เหวินเซี่ย: "รุ่นพี่ซูลำบากแล้ว พักผ่อนเร็ว ๆ นะ (•̤̀ᵕ•̤́๑)ᵒᵏᵎᵎᵎᵎ"
รุ่นพี่ซู: "เธอก็เหมือนกัน อย่านอนดึก"
เหวินเซี่ย: "ขอบคุณที่รุ่นพี่ซูเป็นห่วง *^_^*"
……
วันที่แปดของการฝึกทหาร ซูจือโจวก็ยังไม่โผล่มา
เหวินเซี่ยชินแล้วกับการตื่นห้าสิบทุกวัน หกโมงสิบนาทีรวมแถววิ่ง เจ็ดโมงกินข้าวเช้า แปดโมงเริ่มฝึก