พวกเขาวางแผนจะอยู่ในมิติจนกว่าทุกคนจะอพยพออกไปหมด แล้วค่อยออกมากวาดของฟรี
แน่นอนว่าต้องดูความรุนแรงของสึนามิด้วย ถ้าเป็นแค่คลื่นยักษ์ที่ไม่รุนแรงนัก พวกเขาก็จะกวาดของฟรีกันน้อยหน่อย
แต่ถ้าเป็นสึนามิระดับรุนแรง ก็อย่าหาว่าพวกเขาเก็บกวาดจนเกลี้ยงก็แล้วกัน อย่างไรเสีย ถ้าไม่เก็บไว้ ของพวกนี้ก็ถูกพัดลงทะเลหรือซัดจนแตกอยู่ดี
ดูจากระดับการเตือนภัยแล้ว สึนามิคราวนี้คงไม่เบา
หลังคลื่นยักษ์ผ่านไป หากหาสาเหตุที่สิ่งของหายไปไม่พบ สุดท้ายก็คงได้แต่โทษว่าสึนามิพัดของทั้งหมดในท่าเรือหายไป
ส่วนทำไมถึงพัดไปได้เกลี้ยงขนาดนี้ หรือทำไมทั้งท่าเรือถึงไม่เหลือแม้แต่ซาก นั่นไม่ใช่เรื่องที่หลี่อิงต้องกังวล
เป็นเรื่องที่ผู้มีอำนาจของประเทศเอ็มต้องกังวลต่างหาก ส่วนจะสืบหาเบาะแสได้หรือไม่ เธอไม่สนใจอยู่แล้ว
ถึงตอนนั้น พวกเขาทั้งสามคนก็คงออกจากประเทศเอ็มไปนานแล้ว
เมื่อเห็นว่าเวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้ว หลี่อิงกับเย่หานชวนก็ปรากฏตัวออกจากมิติ ณ จุดเดิม
เวลานี้ท่าเรือไร้ผู้คนไปนานแล้ว
แม้สึนามิยังมาไม่ถึงท่าเรือ แต่ก็มองเห็นคลื่นมหึมาสีดำทะมึนกำลังปั่นป่วนอยู่ไกลออกไป ก่อนซัดมาทางท่าเรืออย่างบ้าคลั่ง
เย่หานชวนยืนข้างหลี่อิง มือทั้งสองข้างจับแขนเธอไว้แน่น เพื่อป้องกันไม่ให้ลมแรงพัดเธอล้ม
ดูท่าสึนามิครั้งนี้จะรุนแรงไม่น้อย แบบนี้เธอก็ไม่เกรงใจแล้ว
พวกเขาร่วมมือกันต่อสู้มาตลอด 4 ปีในวันสิ้นโลก จึงเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดมาก
เย่หานชวนกระโดดผ่านหน้าต่างเข้าไปในห้องควบคุมกล้องวงจรปิด แล้วถอดปลั๊กกล้องและจอแสดงผลทั้งหมดของท่าเรือ
หลี่อิงนำรถเอสยูวีคาดิลแลคสีดำออกมาจากมิติ เย่หานชวนเหยียบคันเร่งพุ่งเข้าอุโมงค์ทันที