“พี่ฉินพูดถูกแล้ว ในกล่องปฐมพยาบาลทั่วไปมียาสามัญอยู่แค่ไม่กี่อย่าง ใช้กับอาการแบบเสี่ยวเสวี่ยไม่ได้หรอก ต้องใช้อะดรีนาลีน...”
อะดรีนาลีนงั้นหรือ?
หลินเฟิงเคยเห็นชื่อนี้แค่ในเกม ในชีวิตจริงมันเป็นยาที่มีไว้ใช้ในห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลเท่านั้น
แต่บนเกาะร้างที่ขาดแคลนแม้กระทั่งยาอย่างหนักแห่งนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่มีทางมียาแบบนั้น
หรือเขาจะทำได้แค่รอให้เฉินหนิงเสวี่ยสิ้นใจจริง ๆ?
ตอนนั้นเอง ฉินหรูอวี้ก็เสนอความคิดหนึ่งขึ้นมา
“จริงสิ บนเรือสำราญที่พวกเรานั่งมาก็น่าจะมีนะ”
เรือสำราญลำนั้นเป็นเรือหรูที่เดินทางข้ามประเทศ ตามข้อกำหนดแล้ว ห้องพยาบาลบนเรือต้องมีชุดปฐมพยาบาลระดับสูงสุด และในนั้นต้องมีปากกาฉีดอะดรีนาลีนแน่นอน!
ยิ่งไปกว่านั้น ชุดปฐมพยาบาลมาตรฐานสูงแบบนี้ย่อมไม่ได้มีแค่ชุดเดียว
“แต่...” ฉินหรูอวี้ถอนหายใจ ไม่ได้พูดต่อ
หลินเฟิงเองก็จนปัญญาอยู่บ้าง
เรือสำราญแตกและจมลงไปตั้งแต่คืนที่เกิดภัยพิบัติทางทะเล ตอนนี้พวกเขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าซากเรืออยู่แถวไหน
จะไปหาห้องพยาบาลจากที่ไหนกัน?
หลินเฟิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจู่ ๆ จะนึกอะไรขึ้นมาได้
เดี๋ยวก่อน ถึงเรือจะจมไปแล้ว แต่ตั้งแต่แรกกั๋วเจี้ยนเต๋อกับพวกที่อยู่บนเรือก็เอาแต่รวบรวมเสบียงกันอย่างบ้าคลั่ง
บางทีพวกเขาอาจมีชุดปฐมพยาบาลก็ได้!
คิดได้ดังนั้น หลินเฟิงก็เอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า “ในเมื่อบนเรือมีชุดปฐมพยาบาล ก็มีโอกาสที่มันจะลอยมาเกยเกาะได้ พวกเราควรไปหากั๋วเจี้ยนเต๋อ”
คนของกั๋วเจี้ยนเต๋อเป็นกลุ่มแรกที่ขึ้นเกาะ แถมยังออกตามรวบรวมเสบียงไปทั่ว
ถ้ามีชุดปฐมพยาบาลลอยมาเกยเกาะแห่งนี้จริง คนที่มีโอกาสได้ไปมากที่สุดก็คือพวกกั๋วเจี้ยนเต๋อ