“ถังหยวน ฉันตัดสินใจแล้ว พระเอกคนนี้แปลกมาก เขาชอบฉันจริง ๆ งั้นเหรอ? แต่ทำไมล่ะ?”
“รักแรกพบหรือเปล่า? โฮสต์ก็ชอบพระเอกเหมือนกันไม่ใช่เหรอ รีบคว้าเขามาเป็นของตัวเองเลย!”
“ซี้ด~ เจี่ยนเฮ่ออันนี่ตรงสเปกฉันทุกข้อเลย!” เหยียนเจินเจินพูดกับระบบ “แน่ใจนะว่าจะไม่ทำให้โลกพัง?”
ถังหยวนกลอกตาไปมา “ไม่หรอก จากที่ฉันคำนวณไว้ ไม่มีทาง!”
“ดี! ฉันเอาพระเอกคนนี้แหละ! ส่วนนางเอกน่ะเหรอ? ถังหยวน ฉันว่าปล่อยให้เธอเป็นพี่สะใภ้ฉันก็ดีนะ!”
“โฮสต์ สู้ ๆ นะ!”
เจี่ยนเฮ่ออันมองเหยียนเจินเจินที่กินเค้กชิ้นซึ่งเขากัดไปแล้วอย่างว่าง่าย ก็ยิ้มกว้างกว่าเดิม
จงจิ้งเฟยมองเจี่ยนเฮ่ออันที่ยิ้มหน้าบานอย่างคนสมใจ แล้วจ้องเขาอยู่นาน “พี่เฮ่อ ตกลงคบกับสาวคนนั้นแล้วเหรอ?”
เจี่ยนเฮ่ออันเหลือบมองเขา ก่อนจะตีหน้าขรึมทันที “รีบมาช่วยกัน!”
“ฮือ~ เสี่ยวเป่า ลูกแม่!”
“ฮือ~ พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ ตื่นสิ! พี่ตื่นสิ!”
จงจิ้งเฟยสบตากับเจี่ยนเฮ่ออัน ทั้งคู่รีบวิ่งไปทางต้นเสียง
เหยียนเจินเจินได้ยินเสียงดังกล่าวเหมือนกัน จึงเก็บเก้าอี้ทันทีแล้ววิ่งมาทางนี้ “พี่เฮ่ออัน เกิดอะไรขึ้น?”
เจี่ยนเฮ่ออันไหวตัวเร็ว ยื่นมือมาปิดตาเหยียนเจินเจิน แล้วหันตัวบังเธอไว้ “เจินเจิน หลับตาไว้ ภาพมันน่ากลัว อย่ามองเลย”
“ฮือ~”
“ฮือ ๆ~”
“พี่ใหญ่ อย่าปิดตาฉันนะ” เซี่ยจิ่งเยว่ปฏิเสธพี่ชายทันควัน เธอมองภาพอันน่าเวทนาตรงหน้า น้ำตาเอ่อคลอแต่ไม่ได้ไหลลงมา
ผู้รอดชีวิตที่อยู่ตรงหน้านี้ ทั้งชายและหญิงต่างตกเป็นเครื่องระบายอารมณ์ใคร่ของคนกลุ่มนั้น ด้านหนึ่งมีศพ อีกด้านมีชายหญิงที่แทบไม่มีเสื้อผ้าปกปิดร่างกาย