เหยียนเจินเจินไม่เพียงรู้สึกว่าพลังของตัวเองแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น แต่ยังเหมือนจะมีพลังพิเศษอีกชนิดหนึ่งด้วย เธอยื่นมือออกมา พลังจิตรวมตัวกันที่กลางฝ่ามือ ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน ไอสีขาวกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเธอ
“นี่มันพลังพิเศษอะไรกัน?” เซี่ยจิ่งเสวียนถามอย่างประหลาดใจ
จงจิ้งเฟยกับซ่งจือหย่วนเดินเข้ามาดูด้วยความสงสัย
“สายเยียวยาเหรอ?” จงจิ้งเฟยถาม
เซี่ยจิ่งเยว่ยื่นมือออกมา แสงสีขาวนวลราวกับแสงจันทร์ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเธอ เมื่อนำมาเทียบกับมือของเหยียนเจินเจินก็เห็นได้ชัดว่า “ดูเหมือนจะไม่เหมือนกันนะ”
“ระบบ นี่เป็นพลังพิเศษอะไร?”
ถังหยวนบินวนรอบฝ่ามือของเหยียนเจินเจินหนึ่งรอบ ก่อนส่ายหน้า “โฮสต์ ไม่รู้เหมือนกัน~ สีขาวแบบนี้ คล้ายรากวิญญาณไร้ธาตุ หรือไม่ก็รากวิญญาณโกลาหล?”
คำพูดของระบบทำให้เหยียนเจินเจินนึกอะไรขึ้นมาได้ทันที ไอสีขาวบนฝ่ามือพลันเปลี่ยนเป็นเปลวไฟสีแดง
“ธาตุไฟเหรอ?” จงจิ้งเฟยร้องอย่างตกใจ
เหยียนเจินเจินขยับความคิดอีกครั้ง ฝ่ามือก็เปลี่ยนเป็นพลังธาตุไม้สีเขียว จากนั้นเปลี่ยนอีกที ก็กลายเป็นพลังธาตุน้ำสีน้ำเงิน
“ใช้ได้ทุกธาตุเลยเหรอ?” ซ่งจือหย่วนร้องออกมาอย่างตื่นตะลึง
เจี่ยนเฮ่ออันเผยรอยยิ้มทันที “เจินเจิน ลองเปลี่ยนเป็นธาตุอื่นอีกสิ ธาตุดินกับธาตุทองล่ะ?”
เหยียนเจินเจินลองอีกครั้ง แต่ฝ่ามือก็ยังไม่เปลี่ยน เธอพูดอย่างเสียดายว่า “พี่เฮ่ออัน เหมือนฉันจะเปลี่ยนไม่ได้ค่ะ”
“โฮสต์~ พลังงานไม่พอ! ไม่ใช่ว่าเปลี่ยนไม่ได้ แต่พลังงานของคุณยังไม่พอต่างหาก!” ถังหยวนที่เฝ้าดูอยู่ข้าง ๆ สแกนเธอด้วยระบบแล้วสรุปออกมา