“แปลกนะ! ซอมบี้ในเมืองนี้หายไปไหนหมด?” จงจิ้งเฟยมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างตกตะลึง
ซ่งจือหย่วนมีสีหน้าเคร่งเครียด “สัญชาตญาณบอกฉันว่าที่นี่มีบางอย่างผิดปกติ!”
เหยียนเจินเจินเองก็ขมวดคิ้ว มองออกไปด้านนอก
“ระบบ สแกนดูหน่อย!”
“รับทราบ!”
ดวงตาของถังหยวนกลายเป็นลูกข่าง หมุนอย่างรวดเร็วทันที
“โฮสต์ สแกนเสร็จแล้ว ห่างจากคุณไปทางสิบโมงมีโกดังแห่งหนึ่ง ข้างในมีซอมบี้ระดับ 3 อยู่หนึ่งตัว ซอมบี้ทั้งหมดไปรวมตัวกันที่นั่น! ส่วนห้างสรรพสินค้าข้างหน้าคุณก็มีซอมบี้ แต่เป็นซอมบี้ธรรมดาทั้งหมด”
“หมายความว่ายังไง? ซอมบี้ตัวนั้นมีสติรู้ตัวงั้นเหรอ?”
“ไม่แน่ใจ!”
“เจินเจิน ลงจากรถได้แล้ว!” เจี่ยนเฮ่ออันจับมือเหยียนเจินเจิน พาเธอลงจากรถ
เหยียนเจินเจินเงยหน้ามอง เห็นห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่กับร้านขายยา
“อะไรเนี่ย! ง่ายขนาดนี้เลยเหรอ? แล้วก่อนหน้านี้พวกนั้นทำไมถึงกลับไปมือเปล่ากันหมด?” เฉินลี่ลงจากรถ มองห้างตรงหน้าพลางพูดอย่างดูแคลน
หลี่หานกับพวกพ้องลงจากรถตามมา “หัวหน้าเจี่ยน ผมได้รับข่าวว่ามีซอมบี้อยู่ในห้างนี้ ทีมก่อนหน้านี้กลับไปมือเปล่ากันหมด”
“จือหย่วน ลองสัมผัสดูหน่อย?” เจี่ยนเฮ่ออันหันไปถามซ่งจือหย่วน
“ได้!” ซ่งจือหย่วนยืนอยู่หน้าทุกคน แล้วปลดปล่อยพลังจิตออกมา
“ถังหยวน ยืนยันแล้วใช่ไหมว่าซอมบี้ในห้างนี้เป็นซอมบี้ธรรมดาทั้งหมด?”
“โฮสต์ ยืนยันว่าเป็นซอมบี้ธรรมดาทั้งหมด ตรวจไม่พบซอมบี้ตัวอื่นที่แข็งแกร่งกว่า” ถังหยวนตอบ “พวกคุณรับมือกับซอมบี้ธรรมดาได้ใช่ไหม?”
เหยียนเจินเจินขบคิดอย่างหนัก “ถังหยวน ไม่ใช่แล้ว! ที่นี่มีอะไรผิดปกติ!”