ตอนเช้าถูกฮิลล์ลากไปซ้อมต่อยที่สนามฝึก ตอนบ่ายก็ถูกลู่อวี่พาไปฝึกยิงที่สนามยิง ชีวิตช่วงนี้มันเร้าใจสุด ๆ ไปเลย
ซ่งจือรับมือกับท่าโจมตีต่าง ๆ ของฮิลล์ได้อย่างคล่องแคล่วแล้ว แถมยังลองแย่งปืนพกที่เหน็บไว้ด้านหลังเขาด้วย แม้จะไม่เคยทำสำเร็จสักครั้งก็ตาม
ลู่อวี่ยังถ่ายทอดท่าสกปรกให้ซ่งจืออยู่บ้าง โดยเน้นโจมตีช่วงล่างเป็นพิเศษ
ซ่งจือมองฮิลล์ที่ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์และน่าขนลุก แล้วส่ายหน้าปฏิเสธอย่างเด็ดขาด เอาชนะฮิลล์ได้ก็จริงว่าเป็นเรื่องสำคัญ แต่ชีวิตเธอมีแค่ชีวิตเดียว ชัยชนะนั้นมีค่า ทว่าชีวิตมีค่ามากกว่า คนเราไม่ควรทำอะไรเกินตัวจนเป็นการหาเรื่องตาย ถึงอย่างไรเธอก็ไม่ใช่นางเอกเก่งกาจจากนิยายแนวสะใจสักหน่อย
ลู่อวี่เห็นแล้วก็หงุดหงิดที่เธอไม่เอาไหน จึงลงสนามเอง เหวี่ยงหมัดเหล็กเข้าใส่ฮิลล์ ตั้งใจสาธิตให้ดูสด ๆ ทหารร่างกำยำสองนายต่อสู้กันอย่างสูสีอยู่กลางสนามฝึก เสียงหมัดแหวกอากาศดังกึกก้อง บรรยากาศฮึกเหิมสุดขีด
ซ่งจือยืนดูอยู่ข้างสนาม ตะลึงจนตาค้าง ในใจแอบยินดีที่เมื่อครู่ตัวเองเลือกได้อย่างฉลาด เพราะฮิลล์เอาจริงแล้ว ทั้งออกหมัดรวดเร็วและรุนแรงถึงชีวิต
ลู่อวี่ก็ไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครรังแก เขาหลบหลีกอย่างคล่องแคล่ว แถมยังหาโอกาสศอกใส่ฮิลล์อย่างแรงได้เป็นระยะ แน่นอนว่าตัวเองก็ไม่ได้ได้เปรียบอะไร เพราะเพิ่งโดนฮิลล์เตะลอยใส่เข้าเต็ม ๆ
ท่ามกลางฝุ่นที่ฟุ้งกระจาย ฮิลล์เบี่ยงตัวหลบแล้วโต้กลับอย่างรวดเร็ว การเคลื่อนไหวว่องไวราวกับเสือชีตาห์กำลังล่าเหยื่อ ทว่าลู่อวี่ไม่ลนลานแม้แต่น้อย ยืนหยัดสู้ทีละหมัด ทุกหมัดหนักหน่วงราวกับมีพลังมหาศาล ทั้งสองผลัดกันรุกผลัดกันรับ ยิ่งสู้ก็ยิ่งฮึกเหิม แววตาเต็มไปด้วยความคลั่งที่จะล้มอีกฝ่ายให้ได้
ส่วนโคลันต์เอนกายพิงอยู่ข้างสนามอย่างสบายใจ คอยออกความเห็นเป็นระยะ ราวกับการต่อสู้ตรงหน้าเป็นเพียงการแสดงเพื่อความบันเทิง