ในห้องพักรวมของหอพักทีมเอ พัดลมเพดานหมุนพัดลมเย็นเป็นระยะ ตู้น้ำมีน้ำร้อนเตรียมไว้พร้อม ทั้งโซฟา โต๊ะกลาง เคาน์เตอร์บาร์ ห้องน้ำและอ่างอาบน้ำ ล้วนมีครบครัน
บนโต๊ะกลมมีอาหารเย็นที่ทีมเอเอามาจากโรงอาหารให้ซ่งจือ สเต๊กเนื้อย่างหนึ่งชิ้น สลัดผักถ้วยเล็กหนึ่งถ้วย ซุปครีมเห็ดหนึ่งชาม และลูกอมวิตามินสองสามเม็ด สารอาหารครบถ้วนสมดุล ในซากปรักหักพังของยุคสิ้นโลก อาหารมื้อนี้คงถูกปั่นราคาจนสูงถึงทองคำสองแท่ง
ถ้ามีของหวานหลังอาหารอีกสักอย่างก็คงดียิ่งขึ้น — เซ็ตหรูพิซซ่าฮัตแห่งยุคสิ้นโลก!
แต่ไม่มีของหวานหลังอาหาร มีเพียงกาแฟอิตาเลียนใส่นมแก้วหนึ่งที่หอมกลิ่นนมเป็นพิเศษ โคลันต์ชงให้เธอ เขานั่งอยู่ตรงข้ามซ่งจือ กลิ่นหอมหวานของนมผสมกับกลิ่นหอมเข้มของกาแฟลอยมาแตะมือซ่งจือ
กลิ่นหอมนั้นเข้มข้น ชวนให้ซ่งจือนึกถึงถนนย่านการค้าหน้ามหาวิทยาลัย ตู้กระจกสะอาดสว่างที่เต็มไปด้วยขนมปังและของหวาน กลิ่นกาแฟหอมกรุ่นลอยออกมาจากบาร์เครื่องดื่ม ทุกอย่างช่างห่างไกลเหลือเกิน และทุกอย่างก็ทับซ้อนกับภาพตรงหน้า
“ขอบคุณค่ะ” ซ่งจือเอ่ยขอบคุณเบา ๆ
เธอตั้งใจกินอาหารในจาน สเต๊กย่างได้นุ่มกำลังดี ชุ่มซอส รสสัมผัสดีมาก สลัดผักก็สดใหม่ มีเพียงลูกอมวิตามินสองสามเม็ดที่เปรี้ยวไปหน่อย แต่ก็ไม่ทำให้ความหวานลดลง
หลังมื้อเย็นที่อุดมสมบูรณ์สำหรับเธอจบลง ความเหนื่อยล้าอย่างหนักก็แผ่ซ่านไปทั่วร่าง เธอไม่อยากพูดอะไรอีกแล้ว แค่อยากหาที่สักแห่งนอนหลับให้เต็มอิ่ม
โคลันต์ชี้ไปยังประตูห้องที่ปิดสนิทบานหนึ่ง แล้วพูดอย่างมีน้ำใจว่า “เธอไปพักก่อนได้ ที่เหลือให้ผมจัดการเอง พรุ่งนี้อากาศดี เธอไปเล่นที่ชายหาดได้นะ ฮิลล์จะไปกับเธอ”
“ขอบคุณค่ะ”
ซ่งจือกล่าวขอบคุณอีกครั้ง ก่อนเดินกะเผลกเข้าไปในห้องนั้น เธอไม่รู้ว่าห้องนี้เป็นห้องพักของใคร แต่ถ้าคิดตามเหตุผลก็น่าจะเป็นของไลอัน เพราะวันนี้เขาเป็นผู้รับผิดชอบเธอ