จ้าวเยว่นั่งเขียนอะไรบางอย่างอยู่หน้าโต๊ะคอมพิวเตอร์
บนหน้าจอเป็นบทความภาษาอังกฤษ ในชื่อเรื่องมีคำว่า “ภาวะหัวใจเต้นเร็วเหนือโพรงหัวใจ”
“กลับมาแล้วเหรอ? เหล่าเมิ่งบอกว่านายไปกินเลี้ยงตอนเที่ยงมา แถมยังบอกด้วยว่านายใส่เสื้อโปโล ‘ปกเสื้อข้างหนึ่งสูงข้างหนึ่งต่ำ ภาพรวมเหมือนผู้จัดการฝ่ายขาย’ นี่เป็นคำพูดเขาเป๊ะ ๆ”
“เนกไทตัวเองยังผูกเบี้ยว ยังมีหน้ามาว่าฉันอีก”
“ถ้าพวกนายสองคนออกไปด้วยกัน แค่คิดภาพนั้นฉันก็รู้สึกผิดแทนเจ้าบ่าวแล้ว”
หลินเหยียนนั่งลงหน้าโต๊ะ
เปิดสมุดบันทึก
แล้วเขียนข้อความหนึ่งบรรทัดลงบนหน้าว่าง:
“การแข่งขันวิเคราะห์กรณีผู้ป่วยของแพทย์ฝึกหัดระดับมณฑล — กรณีผู้ป่วยสำรอง”
ด้านล่างเขียนรายชื่อผู้ป่วยที่เป็นไปได้ไว้สี่ราย
แต่ละรายมีหมายเหตุหนึ่งบรรทัด
จากนั้นเขาขีดฆ่าสองราย เหลือภาวะหลอดเลือดแดงใหญ่ฉีกเซาะกับเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากวัณโรค
กรณีหลอดเลือดแดงใหญ่ฉีกเซาะเป็นกรณีที่เขาคุ้นเคยที่สุด แต่เคยนำเสนอทั่วโรงพยาบาลไปแล้วครั้งหนึ่ง
ถ้าเอามาพูดซ้ำแบบเดิมก็ไม่มีอะไรใหม่
ส่วนเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากวัณโรคยังอยู่ระหว่างการรักษา
ผลตอบสนองต่อการรักษาในระยะต่อไป ภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้น และผลลัพธ์สุดท้าย ล้วนติดตามต่อได้
กรณีที่กำลังดำเนินอยู่ย่อมมีชีวิตชีวากว่ากรณีที่จบไปแล้ว
เขาวางปากกาลง
โทรศัพท์สว่างขึ้น
มีข้อความจากเบอร์ที่ไม่รู้จัก
“สวัสดีค่ะคุณหมอหลิน ฉันเสิ่นรั่วซีจากแผนกประสาทวิทยา เหอฝานให้เบอร์คุณมา ผลย้อมเชื้อทนกรดจากน้ำไขสันหลังของเตียง 11 ฉันช่วยตามให้แล้ว พรุ่งนี้เช้าน่าจะออก ถ้าผลเป็นบวก หลักฐานยืนยันการวินิจฉัยก็ครบแล้วค่ะ”