กลุ่มคนที่ลองแลกเปลี่ยนดูหิ้วแท่งทองคำเดินออกจากประตูธนาคาร สีหน้าของพวกเขาช่างบรรยายได้ด้วยคำว่า "ตะลึงงัน" จริง ๆ
ตอนแรกพวกเขาคิดว่านี่เป็นเพียงเกมหลอกลวงอีกรอบของรัฐบาล ใช้ธนบัตรสวย ๆ แลกเงินทองจริงของประชาชน แล้วหาข้ออ้างประกาศว่าธนบัตรไร้ค่า
แต่พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่า ธนาคารตะวันออกเฉียงเหนือจะยอมแลกจริง ๆ และเป็นการแลกทันที ทองแท้เต็มน้ำหนัก ไม่ขาดแม้เสี้ยวเดียว
ข่าวแพร่กระจายราวกับมีปีก ไปถึงทุกซอกทุกมุมของเมืองเฟิ่งเทียนอย่างรวดเร็ว
วันแรก แถวหน้าธนาคารตะวันออกเฉียงเหนือยาวขึ้นเป็นสองเท่า
ผู้คนจำนวนมากพกเงินหยวนและธนบัตรเก่าหลายแบบมาซื้อธนบัตร แล้วก็ใช้ธนบัตรใหม่ที่ได้มาทันทีแลกทองคำ ไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนแลกสำเร็จทั้งหมด
พ่อค้าผู้กล้าหาญบางคนแลกทองคำถึง 500 กรัมในครั้งเดียว พนักงานธนาคารนับแท่งทองคำที่ตรงกันออกมาโดยสีหน้าไม่เปลี่ยน จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบบนเคาน์เตอร์ ปล่อยให้อีกฝ่ายตรวจสอบได้ตามใจ
พ่อค้าใช้ฟันกัดแท่งทองคำ แล้วก็ใช้ตาชั่งเล็ก ๆ ที่พกติดตัวชั่งดู พอตรวจสอบแล้วถูกต้องไม่มีผิดพลาด จึงชูนิ้วโป้งให้
วันที่สอง วันที่สี่ วันที่ห้า... ข่าวแพร่จากเฟิ่งเทียนไปฉางชุน จากฉางชุนไปฮาร์บิน จากฮาร์บินไปฉีฉีฮาร์ แล้วก็จากเมืองสู่ชนบท
ทั่วทั้งตะวันออกเฉียงเหนือเดือดพล่าน
ประชาชนที่เคยถูกธนบัตรเฟิ่งเทียนของจางจั๋วหลินหลอกจนกลัว ตอนแรกยังระแวงอย่างมาก แต่เมื่อเห็นกับตาว่าเพื่อนบ้าน ญาติ เพื่อนฝูง แลกแท่งทองคำเหลืองอร่ามออกจากธนาคารได้จริง ความสงสัยสุดท้ายก็สลายหายไปหมดสิ้น