เขาหยุดคิดครู่หนึ่ง ก่อนเสริมว่า "อีกอย่าง หน่วยงานราชการ กองทัพ และรัฐวิสาหกิจทุกระดับในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จะเปลี่ยนมาใช้เงินตรารัฐบาลกลางในการจ่ายเงินเดือนและจัดซื้อจัดจ้างก่อนทั้งหมด ข้าราชการได้เงินเดือนเป็นเงินตรารัฐบาลกลาง เงินทหารก็เป็นเงินตรารัฐบาลกลาง การจัดซื้อของโรงงานเหล็กกล้าและโรงไฟฟ้าก็ใช้เงินตรารัฐบาลกลางในการชำระบัญชี ขอเพียงแต่ภายในรัฐบาลหมุนเวียนกันก่อน สังคมภายนอกก็จะค่อย ๆ ยอมรับไปเอง"
หวังหย่งเจียงพยักหน้ารับทราบ แล้วตั้งคำถามที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นไปอีก "แล้วเงินที่เรามีอยู่ตอนนี้จะจัดการยังไง? หลังธนาคารตะวันออกเฉียงเหนือรวมเอาโรงรับจำนำต่าง ๆ เข้ามาแล้ว ในคลังมีเงินหยวนและแท่งเงินกองสุมอยู่เป็นจำนวนมาก"
จางเสวี่ยหมิงตอบโดยไม่ลังเล "ขายทิ้งทั้งหมด เงินทั้งหมดที่เรามี ความที่ตลาดต่างประเทศยังไปได้ดีอยู่ ขายให้หมดแล้วแปลงเป็นทองคำ"
หวังหย่งเจียงตกใจ "ขายหมดเลยหรือ? ซีชิง เงินเป็นหนึ่งในสกุลเงินแข็งหลักที่เราถืออยู่ ถ้าขายหมดแล้วราคามันขึ้นมาล่ะจะทำยังไง?"
จางเสวี่ยหมิงส่ายหน้า น้ำเสียงแฝงไว้ซึ่งวิสัยทัศน์ที่เหนือยุคสมัย "ท่านอ๋อง เชื่อผมเถอะ ราคาเงินจะประคองตัวได้อีกไม่นาน อีกไม่กี่ปี เศรษฐกิจโลกจะเกิดวิกฤตครั้งใหญ่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ตอนนั้น เงินดอลลาร์จะอ่อนค่า ปอนด์ก็จะอ่อนค่า สกุลเงินทั้งหมดจะอ่อนค่า มีเพียงทองคำเท่านั้นที่เป็นสกุลเงินแข็งที่ไว้ใจได้ เก็บเงินไว้ในมือ มีแต่จะกลายเป็นของขาดทุน"