จางเสวี่ยหมิงไม่ได้อธิบายอะไร เพียงแต่ย้ำคำถามเดิมของเขาอีกครั้ง: "พันเอกโรเบิร์ต เรื่องอื่นคุณไม่ต้องกังวล คุณแค่ต้องตอบฉันว่า หนึ่งล้านห้าแสนปอนด์ รวมแบบแปลนและเอกสารทางเทคนิคทั้งหมด คุณจะขาย หรือไม่ขาย?"
พันเอกโรเบิร์ตตกอยู่ในภวังค์คิดคำนึง เขาก้มลงมองเอกสารที่อยู่ตรงหน้า แล้วเงยหน้าขึ้นมองดวงตาที่สงบนิ่งแต่มุ่งมั่นของจางเสวี่ยหมิง ในที่สุดก็กัดฟันตัดสินใจ: "ได้! หนึ่งล้านห้าแสนปอนด์ เรือเฮอร์มีสพร้อมแบบแปลนและเอกสารทางเทคนิคทั้งหมด ขายให้แก่รัฐบาลมณฑลเฟิ่งเทียน เงื่อนไขการชำระเงิน คุณจ่ายเงินดาวน์ห้าแสนปอนด์ก่อน ฉันจัดคนลากเรือเฮอร์มีสไปส่งที่ท่าเรือหูลูต่าว เมื่อแบบแปลนทั้งหมดถูกส่งจากแผ่นดินอังกฤษมายังตะวันออกไกลแล้ว คุณจึงจ่ายส่วนที่เหลืออีกหนึ่งล้านปอนด์ เป็นอย่างไร?"
จางเสวี่ยหมิงไม่ลังเลแม้แต่น้อย ลุกขึ้นยืนทันทีแล้วยื่นมือขวาออกไป: "ตกลง!"
พันเอกโรเบิร์ตก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน เอื้อมมือไปจับมือเขา สองมือประสานกันแน่นกลางอากาศ
ทั้งสองฝ่ายลงนามในสัญญาซื้อเรืออย่างเป็นทางการทันที
จางเสวี่ยหมิงสั่งจ่ายเช็คมูลค่าห้าแสนปอนด์ ณ ที่นั้น โดยรับรองโดยธนาคารตะวันออกเฉียงเหนือ
พันเอกโรเบิร์ตรับเช็คมาตรวจสอบอย่างละเอียด เมื่อแน่ใจแล้วก็พับอย่างระมัดระวังแล้วเก็บเข้าช่องกระเป๋าเสื้อชั้นใน
บ่ายวันเดียวกัน โทรเลขเข้ารหัสฉบับหนึ่งถูกส่งจากเฟิ่งเทียนไปยังฐานทัพเรือเวยไห่เว่ย เนื้อความในโทรเลขมีเพียงบรรทัดสั้น ๆ: