จางเสวี่ยหมิงรับสมุดเล่มนั้นมาพลิกอ่านสองสามหน้า ท่าทางของเขาก็เริ่มดูแปลกประหลาดขึ้นมาทันใด
เฟิงหยงสังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของเขา จึงอดถามไม่ได้ "ซีชิง เกิดอะไรขึ้น? การจัดตำแหน่งคนมีปัญหาหรือเปล่า? ตรงไหนไม่เหมาะสมก็บอกได้เลย เดี๋ยวฉันปรับให้ทันที"
จางเสวี่ยหมิงส่ายหน้า แล้วปิดสมุดลง "ไม่มีอะไร แค่รู้สึกแปลกๆ"
"แปลก?" เฟิงหยงมีสีหน้างุนงง "แปลกตรงไหน?"
จางเสวี่ยหมิงพิงพนักเก้าอี้แล้วยิ้ม "ไม่กี่เดือนก่อน เรายังเป็นกลุ่มลูกเสี่ยวที่ไม่มีอะไรทำอยู่ในเมืองเฟิ่งเทียนเลย ตอนนี้ล่ะ? นายเป็นรองอธิการบดีโรงเรียนทหารสามแห่ง อู๋ไท่สวินเป็นผู้อำนวยการสำนักข่าวกรอง น้องสามดูแลสำนักโฆษณาชวนเชื่อกับสื่อสองเจ้า จางถิงซูช่วยปฏิรูปรักษาการณ์หน่วยรักษาความปลอดภัย... ในชั่วพริบตา พวกเรากลับมาค้ำยันอะไรที่ใหญ่ขนาดนี้ได้ เธอว่าไม่แปลกเหรอ?"
เฟิงหยงชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็หัวเราะตาม "ฟังดูก็... เหมือนใช่"
ตอนนั้นเอง อู๋ไท่สวินก็พูดแทรกขึ้นมา "ซีชิง ตอนนี้หนังสือพิมพ์ข้างนอกหลายฉบับเอานายไปเทียบกับเจียงเกอลวีนนะ! ว่าสองคนหนึ่งเหนือหนึ่งใต้ ต่างก็เป็นอาจารย์ใหญ่ คนหนึ่งเป็นรองผู้บัญชาการกองทัพตะวันออกเฉียงเหนือและอาจารย์ใหญ่ทางเหนือ อีกคนเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดกองทัพปฏิวัติแห่งชาติและอาจารย์ใหญ่โรงเรียนทหารหวงผูทางใต้ บางคนบอกว่านายกำลังจะประกาศศึกกับเจียงเกอลวีน!"
จางเสวี่ยหมิงฟังแล้วสีหน้าก็ห่อเหี่ยวลงทันที พลางสบถออกมาอย่างอดไม่ได้ "บ้าเอ๊ย! ข่าวแบบนี้ใครมันแต่งขึ้นกันแน่? เอาไปเทียบกับเจียงเกอลวีนได้ยังไง? หรือว่าจะให้ฉันไปโกนหัวโป๊ด้วยหรือไง!"