โรงเรียนได้ก่อสร้างแล้วเสร็จ คณะครูฝึกก็ได้เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาถึงเฟิ่งเทียนเรียบร้อย
ครบทั้งด้านอุปกรณ์และคณะผู้สอน ปัญหาต่อไปที่อยู่ตรงหน้าจางเสวี่ยหมิงก็คือการรับสมัครนักเรียน
เช้าวันนี้ จางเสวี่ยหมิงนั่งอยู่ในห้องหนังสือของจวนจอมทัพ มือหนึ่งถือดินสอ จดแผนการหลายชุดลงบนกระดาษ คิดไปคิดมา ในยุคนี้ วิธีที่แพร่กระจายข้อมูลได้เร็วที่สุดและครอบคลุมพื้นที่กว้างที่สุด ก็คงหนีไม่พ้นหนังสือพิมพ์และวิทยุ
เขาจึงตัดสินใจทันที จะลงโฆษณารับสมัครพร้อมกันทั้งในหนังสือพิมพ์ตะวันออกเฉียงเหนือและสถานีวิทยุกระจายเสียงมณฑลตะวันออกเฉียงเหนือ กระจายข่าวให้ทั่วผืนแผ่นดินขาวดำ
เขาส่งคนไปเรียกน้องชายคนที่สาม จางเสวี่ยเจิง มา
ไม่นานนัก จางเสวี่ยเจิงก็ผลักประตูเดินเข้ามา
เขาสวมชุดจงซานซู่ตัวใหม่ หวีผมเรียบร้อยเป็นระเบียบ ทั้งคนดูสดใสขึ้นกว่าเมื่อไม่กี่เดือนก่อนมาก
ตั้งแต่รับหน้าที่สำนักโฆษณาชวนเชื่อมา เขาเหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคน ทำงานคล่องแคล่วขึ้นมาก ไม่ได้เอาแต่นั่งเล่นนอนเฉยทั้งวันเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว
“พี่รอง หาพี่มีเรื่องอะไรหรือ?” จางเสวี่ยเจิงเดินมาที่โต๊ะหนังสือ ถามด้วยความสงสัย
จางเสวี่ยหมิงวางดินสอลง พิงพนักเก้าอี้ “น้องสาม โรงเรียนทหารสามแห่งที่พี่สร้างไว้—มหาวิทยาลัยการทัพบก มหาวิทยาลัยทหารเรือ มหาวิทยาลัยการทัพอากาศ ตอนนี้ตัวอาคารเรียนสร้างเสร็จหมดแล้ว คณะครูฝึกก็ประจำการครบแล้ว ทุกอย่างพร้อม มีเพียงนักเรียนเท่านั้นที่ยังขาด ดังนั้นพี่จะลงโฆษณารับสมัครในหนังสือพิมพ์ตะวันออกเฉียงเหนือและสถานีวิทยุตะวันออกเฉียงเหนือ กระจายข่าวออกไป”