เขาลุกขึ้นยืนตรง น้ำเสียงนุ่มลงกว่าเดิม แต่แฝงด้วยความจริงใจที่ไม่เปิดช่องให้สงสัย "แต่ท่านอา ท่านคือท่านอาของผมเสมอมา เรื่องนี้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ก็ไม่มีวันเปลี่ยน"
อู๋จวิ้นเซิงได้ยินเช่นนั้น ดวงตาก็เอ่อคล้ำอีกครั้ง เขายกมือขึ้น เช็ดมุมตาด้วยแขนเสื้อ แล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น "ดี! ดี! มีคำพูดนี้ของเจ้า ข้าก็วางใจแล้ว!"
เขาชะเง้อหน้าขึ้น สายตามีประกายความกระตือรือร้นที่เพิ่งถูกจุดขึ้นมาใหม่ เอามือทุบอกตัวเอง พลางกล่าวว่า "ซีชิง เจ้ามีอะไรที่ต้องการให้ข้าช่วย ก็พูดมาตรง ๆ ได้เลย! ข้าอู๋จวิ้นเซิงแม้จะแก่แล้ว แต่ยังวิ่งไหว ขยับตัวไหว ยังช่วยเจ้าได้หลายอย่าง!"
จางเสวี่ยหมิงมองเขาอย่างจริงจัง นิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วจึงเอ่ยช้า ๆ "ท่านอา มีคำพูดนี้ของท่าน ผมก็อุ่นใจแล้ว ตอนนี้แม้เฮย์หลงเจียงจะปราบกบฏว่านฟู่หลินลงได้แล้ว แต่เรื่องที่ต้องทำตามมายังมีอีกมาก อำนาจทางทหารและการปกครองของเฮย์หลงเจียง รัฐบาลจะเข้าควบคุมโดยรวม เรื่องนี้ตกลงเป็นที่แน่นอนแล้ว แต่ว่า ที่นี่มีเรื่องหนึ่ง ที่ต้องให้ท่านช่วยจริง ๆ"
อู๋จวิ้นเซิงนั่งตัวตรงทันที สายตาจับจ้องที่จางเสวี่ยหมิง "เจ้าว่า! เรื่องอะไร?"
จางเสวี่ยหมิงเดินไปที่โต๊ะ หยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกจากกระเป๋าเอกสาร แล้วคลี่วางตรงหน้าอู๋จวิ้นเซิง
นั่นคือพิมพ์เขียวการวางผังของโรงงานเครื่องจักรกลหนัก ซึ่งทำเครื่องหมายอย่างแน่นหนาไว้ทั้งการวางผังอาคารโรงงาน รายการอุปกรณ์ และกระบวนการผลิต